ਸਗਲੀ ਜੋਤਿ ਜਾਤਾ ਤੂ ਸੋਈ ਮਿਲਿਆ ਭਾਇ ਸੁਭਾਏ ॥બધા જીવોમાં તારો જ પ્રકાશ છે અને મેં જાણી લીધું છે કે તે પ્રકાશ તું જ છે. તું મને સરળ-સ્વભાવ જ મળ્યો છે. ਨਾਨਕ ਸਾਜਨ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ਸਾਚਿ ਮਿਲੇ ਘਰਿ ਆਏ ॥੧॥હે નાનક! હું પોતાના પ્રભુ પર બલિહાર જાવ છું અને તે સત્ય નામ દ્વારા મારા
ਬਾਬੁਲਿ ਦਿਤੜੀ ਦੂਰਿ ਨਾ ਆਵੈ ਘਰਿ ਪੇਈਐ ਬਲਿ ਰਾਮ ਜੀਉ ॥મારા પિતાએ મારા લગ્ન કરીને મને ઘરથી દૂર મોકલી દીધી છે. હવે હું પોતાના પિયર અર્થાત આ લોકમાં ફરી આવતી નથી. ਰਹਸੀ ਵੇਖਿ ਹਦੂਰਿ ਪਿਰਿ ਰਾਵੀ ਘਰਿ ਸੋਹੀਐ ਬਲਿ ਰਾਮ ਜੀਉ ॥મારો પ્રભુ મારાથી આનંદ કરતો રહે છે.હું તેને પોતાની સમક્ષ જોઈને ખુશ થતી રહું
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ਗੁਣਵੰਤੀ ॥સુહી મહેલ ૫ ગુણવંતી॥ ਜੋ ਦੀਸੈ ਗੁਰਸਿਖੜਾ ਤਿਸੁ ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥જે પણ ગુરુનો શિષ્ય દેખાઈ દે છે, હું નમી-નમીને તેના ચરણોમાં પડું છું. ਆਖਾ ਬਿਰਥਾ ਜੀਅ ਕੀ ਗੁਰੁ ਸਜਣੁ ਦੇਹਿ ਮਿਲਾਇ ਜੀਉ ॥હું તેને પોતાના મનની વેદના બતાવું છું અને તેને નિવેદન કરું છું કે તે મને મારા
ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ਅਨੇਕ ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਨਮਤੇ ॥અનેક જીવ જગતમાં આવતા-જતા રહે છે અને તે ફરી ફરી જન્મતા-મરતા રહે છે. ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭੁ ਵਾਦਿ ਜੋਨੀ ਭਰਮਤੇ ॥੫॥પરમાત્માને સમજ્યા વગર તેનું બધું જ વ્યર્થ છે અને તે યોનિઓમાં જ ભટકતા રહે છે ॥૫॥ ਜਿਨੑ ਕਉ ਭਏ ਦਇਆਲ ਤਿਨੑ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਭਇਆ ॥જેના પર તે દયાળુ થયો છે,
ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਰਹਿ ਗਏ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਜੀਉ ॥નિરંકાર પ્રભુ મારા મનમાં આવીને વસી ગયો છે અને હવે મારો જન્મ-મરણ મટી ગયો છે. ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਊਚਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰੁ ਜੀਉ ॥તે સર્વશ્રેષ્ઠ, અગમ્ય તેમજ અપરંપાર પ્રભુનો અંત મેળવી શકાતો નથી. ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਣਾ ਵਿਸਰੈ ਸੋ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਲਖ ਵਾਰ ਜੀਉ ॥੬॥જે મનુષ્યને પોતાનો
ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩રાગ સુહી મહેલ ૫ ઘર ૩ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે સાચા ગુરુની કૃપાથી પ્રાપ્ત થાય છે ਮਿਥਨ ਮੋਹ ਅਗਨਿ ਸੋਕ ਸਾਗਰ ॥ત્યારથી સંસાર નાશવાન પદાર્થોનો મોહ, તૃષ્ણા અગ્નિ તેમજ શોકનો સમુદ્ર છે, ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਉਧਰੁ ਹਰਿ ਨਾਗਰ ॥੧॥હે શ્રી હરિ! કૃપા કરીને મને બચાવી લે ॥૧॥
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਗੁਣ ਨਾਮ ਕਾ ਮੈ ਤਿਸੁ ਦੇਖਣ ਕਾ ਚਾਉ ॥સદ્દગુરુ ગુણો તેમજ નામનો સમુદ્ર છે અને મને તેના દર્શનોની ખુબ ઈચ્છા છે. ਹਉ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਊ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥੬॥તેના વગર હું એક ક્ષણ પણ જીવંત રહી શકતો નથી અને તેને જોયા વગર મારી જીવન-લીલા જ સમાપ્ત થઈ જાય છે ॥૬॥
ਜਿਉ ਧਰਤੀ ਸੋਭ ਕਰੇ ਜਲੁ ਬਰਸੈ ਤਿਉ ਸਿਖੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਬਿਗਸਾਈ ॥੧੬॥જેમ વરસાદ થવાથી ધરતી સુંદર લાગે છે, તેમ જ ગુરુને મળીને શિષ્ય ખુશ થાય છે ॥૧૬॥ ਸੇਵਕ ਕਾ ਹੋਇ ਸੇਵਕੁ ਵਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਬਿਨਉ ਬੁਲਾਈ ॥੧੭॥હું પોતાના ગુરુના સેવકોનો સેવક બનીને તેની સેવા કરું છું અને વિનંતી કરી-કરીને તેને બોલાવું છું ॥૧૭॥ ਨਾਨਕ ਕੀ
ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਰਵੰਨਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥હું તેના પર બલિહાર જાવ છું, જે હંમેશા પોતાના મનમાં પ્રભુનું ગુણગાન કરતો રહે છે ॥૧॥વિરામ॥ ਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਮਾਨ ਸਰੋਵਰੁ ਹੈ ਵਡਭਾਗੀ ਪੁਰਖ ਲਹੰਨੑਿ ॥ગુરુ માનસરોવરરુપી પવિત્ર સરોવર છે અને ખુશનસીબ પુરુષ તેને પ્રાપ્ત કરી લે છે. ਸੇਵਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿਆ ਸੇ ਹੰਸੁਲੇ ਨਾਮੁ ਲਹੰਨਿ
ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰੇ ਓਥੈ ਕੂੜੇ ਨਾ ਟਿਕੰਨਿ ॥પરમાત્મા સાચો શાહુકાર છે અને તેના સંત સાચા વ્યાપરી છે. અસત્યના વ્યાપારી સત્યના દરવાજા પર ટકી જ શકતા નથી. ਓਨਾ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ਦੁਖ ਹੀ ਮਾਹਿ ਪਚੰਨਿ ॥੧੮॥ત્યારથી તેને સત્ય સારું લાગતું નથી અને તે દુઃખોમાં જ બરબાદ થઈ જાય છે ॥૧૮॥ ਹਉਮੈ ਮੈਲਾ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਮਰਿ