ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਲੋਚਾ ਗੁਰਮੁਖੇ ਰਾਮ ਰਾਜਿਆ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਸੇਜ ਵਿਛਾਈ ॥હે હરિ! મારા મન તેમજ શરીરમાં તારી જ લાલચ છે. મેં તારા મિલન માટે પોતાના હૃદયમાં શ્રદ્ધાની પથારી પાથરી રાખી છે. ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀਆ ਰਾਮ ਰਾਜਿਆ ਮਿਲਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੩॥નાનક કહે છે કે જ્યારે જીવ-સ્ત્રી પ્રભુને ગમી ગઈ તો તે તેને સરળ
ਪੂਰਾ ਪੁਰਖੁ ਪਾਇਆ ਵਡਭਾਗੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥ભાગ્યશાળી જીવે સંપૂર્ણ પરમાત્માને મેળવી લીધો છે અને તે સત્ય-નામમાં જ વૃત્તિ લગાવીને રાખે છે. ਮਤਿ ਪਰਗਾਸੁ ਭਈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥તેની બુદ્ધિમાં પ્રકાશ થઈ ગયો છે અને રામ નામની મોટાઇથી તેનું મન ખુશ થઈ ગયું છે. ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ
ਹਰਿ ਮੰਗਲ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥੨॥મેં હરિના મંગળ ગુણ જ ગાયા છે, જીભથી તેના ગુણોનો રસ પ્રાપ્ત કર્યો છે. હે નાનક! હવે મનમાં નામનો પ્રકાશ થઈ ગયો છે ॥૨॥ ਅੰਤਰਿ ਰਤਨੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੇ ॥જીવ પોતાના અંતરમનમાં હાજર નામરૂપી રત્નનું જ ચિંતન કરે છે. ગુરુમુખને પરમાત્માનું નામ ખૂબ પ્રેમાળ લાગે
ਜਨੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਲਾਵ ਪਹਿਲੀ ਆਰੰਭੁ ਕਾਜੁ ਰਚਾਇਆ ॥੧॥નાનક કહે છે કે પહેલા ફેરા દ્વારા લગ્નનું આરંભ કાર્ય રચાવ્યું છે ॥૧॥ ਹਰਿ ਦੂਜੜੀ ਲਾਵ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇਆ ਬਲਿ ਰਾਮ ਜੀਉ ॥હું રામ પર બલિહાર છું. જ્યારે હરિના લગ્નનો બીજો ફેરો કરાવ્યો તો તેને જીવ-સ્ત્રીને સદ્દગુરુથી મળાવી દીધો. ਨਿਰਭਉ ਭੈ ਮਨੁ ਹੋਇ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇਆ ਬਲਿ
ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ਛੰਤ ਘਰੁ ੧રાગ સુહી મહેલ છંદ ઘર ૧ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે સાચા ગુરુની કૃપાથી પ્રાપ્ત થાય છે ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇ ਅਵਗਣ ਵਿਕਣਾ ਗੁਣ ਰਵਾ ਬਲਿ ਰਾਮ ਜੀਉ ॥હે રામ! હું તારા પર બલિહાર છું, મને મહાપુરુષ સદ્દગુરુથી મળાવી દે, તેથી હું પોતાના અવગુણોને સમાપ્ત કરીને તારું
ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇਰਾ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਾਮ ॥પરમાત્માનું રાજ હંમેશા નિશ્ચલ છે તથા તેના સિવાય બીજો કોઈ નથી. ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥તેના સિવાય બીજું કોઈ સર્વશક્તિમાન નથી, ફક્ત તે જ હંમેશા સત્ય છે. જીવ-સ્ત્રીએ ગુરુના માધ્યમથી એક પરમાત્માને જ જાણ્યો છે. ਧਨ ਪਿਰ
ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਪਛਾਣਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥કરોડોમાં કોઈ દુર્લભ મનુષ્યએ જ હરિ-નામના તફાવતને ઓળખ્યો છે, જગતમાં ફક્ત હરિ-નામ જ સત્ય છે. ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੩॥હે નાનક! નામ દ્વારા જ સત્યને દરબારમાં મોટાઈ મળે છે પરંતુ દ્વેતભાવમાં ફસાઈને મનુષ્ય પોતાની ઇજ્જત ગુમાવી લે છે ॥૩॥ ਭਗਤਾ ਕੈ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ
ਅੰਦਰਹੁ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਜੀ ਖੋਈ ਸੋ ਜਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗਾ ॥જેને પોતાની દુર્બુદ્ધિ તેમજ દ્વેતભાવને પોતાના મનથી કાઢી દીધો છે, તે હરિની પ્રાર્થનામાં લાગી ગયો છે. ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਨੀ ਮੇਰੈ ਸੁਆਮੀ ਤਿਨ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥મારા સ્વામીએ જેના પર પોતાની કૃપા કરી છે, તેને રાત-દિવસ હરિના ગુણ ગાયા છે. ਸੁਣਿ ਮਨ ਭੀਨੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ
ਆਪਿ ਸਾਜੇ ਥਾਪਿ ਵੇਖੈ ਤਿਸੈ ਭਾਣਾ ਭਾਇਆ ॥પરમાત્મા પોતે જ જગતને ઉત્પન્ન કરે છે અને ઉત્પન્ન કરીને આની સંભાળ કરે છે અને તેની ઇચ્છા સંતોને સારી લાગે છે. ਸਾਜਨ ਰਾਂਗਿ ਰੰਗੀਲੜੇ ਰੰਗੁ ਲਾਲੁ ਬਣਾਇਆ ॥੫॥સંતજન પરમાત્માના રંગમાં મગ્ન રહે છે અને તેને પ્રેમરૂપી ગાઢ લાલ રંગ બનાવી લીધો છે ॥૫॥ ਅੰਧਾ ਆਗੂ ਜੇ ਥੀਐ ਕਿਉ
ਸਾਝ ਕਰੀਜੈ ਗੁਣਹ ਕੇਰੀ ਛੋਡਿ ਅਵਗਣ ਚਲੀਐ ॥જો સજ્જનોની સાથે મળીને ગુણોનો ભાગીદારી કરાય તો જ પોતાના અવગુણોને છોડીને સન્માર્ગ પર ચાલ્યો જાય છે. ਪਹਿਰੇ ਪਟੰਬਰ ਕਰਿ ਅਡੰਬਰ ਆਪਣਾ ਪਿੜੁ ਮਲੀਐ ॥જે મનુષ્ય શુભ ગુણોને પોતાનો શણગાર બનાવીને મનના કોમળતારૂપી વસ્ત્ર પહેરે છે, તે કામાદિક વિકારોને પછાડીને જીવનરૂપી સંગ્રામ જીતી લે છે. ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਬਹੀਐ