ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੫ ਦੁਪਦੇટોડી મહેલ ૫ ઘર ૫ બેપદ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે સાચા ગુરુની કૃપાથી પ્રાપ્ત થાય છે ਐਸੋ ਗੁਨੁ ਮੇਰੋ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਕੀਨ ॥મારા પ્રભુએ મારા પર એવો ઉપકાર કર્યો છે કે ਪੰਚ ਦੋਖ ਅਰੁ ਅਹੰ ਰੋਗ ਇਹ ਤਨ ਤੇ ਸਗਲ ਦੂਰਿ ਕੀਨ ॥ ਰਹਾਉ ॥મારા પાંચ
ਚਰਨ ਕਮਲ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਨਿ ਲਾਗੀ ਸੁਰਿ ਜਨ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰੇ ॥જ્યારે મનનો પ્રેમ પ્રભુના સુંદર ચરણ-કમળોની સાથે લાગી ગઈ તો પ્રેમાળ મહાપુરુષોની સંગતિ મળી ગઈ. ਨਾਨਕ ਅਨਦ ਕਰੇ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਪਿ ਸਗਲੇ ਰੋਗ ਨਿਵਾਰੇ ॥੨॥੧੦॥੧੫॥હે નાનક! હું હરિ-નામ જપી-જપીને આનંદ કરતો રહું છું અને આને મારા બધા રોગ દૂર કરી દીધા છે ॥૨॥૧૦॥૧૫॥ ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ
ਜੋ ਮਾਗਹਿ ਸੋਈ ਸੋਈ ਪਾਵਹਿ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਰਸਾਇਣ ॥ખુશીના ઘર, પરમેશ્વરના ચરણોની પ્રાર્થના કરવાથી ભક્ત જે પણ કામના કરે છે, તેને તે જ પ્રાપ્ત થાય છે. ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਹਹੂ ਤੇ ਛੂਟਹਿ ਭਵਜਲੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਣ ॥੧॥તે જીવન તેમજ મૃત્યુ બંનેથી સ્વતંત્ર થઈને સંસાર સમુદ્રને પાર કરી જાય છે ॥૧॥ ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿਓ ਦਾਸ
ਆਗਿਆ ਤੁਮਰੀ ਮੀਠੀ ਲਾਗਉ ਕੀਓ ਤੁਹਾਰੋ ਭਾਵਉ ॥તારી આજ્ઞા મને ખુબ મીઠી લાગે છે તેમજ તું જે પણ કરે છે, તે બધું મને સારું લાગે છે. ਜੋ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਹੀ ਇਹੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਆਨ ਨ ਕਤਹੂ ਧਾਵਉ ॥੨॥તું જે કાંઈ પણ મને આપે છે, તેનાથી જ મારું મન ખુશ થઈ જાય છે અને હું કોઈ બીજાની
ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਜੋ ਜੀਵਨੁ ਬਲਨਾ ਸਰਪ ਜੈਸੇ ਅਰਜਾਰੀ ॥પરમાત્માના સ્મરણ વગર જીવવું વાસનાઓની આગમાં સળગવા સમાન છે, જે રીતે એક સાપ પોતાના આંતરિક ઝેરને પાળતા લાંબી ઉંમર સુધી ઝેરની આગમાં સળગતો રહે છે. ਨਵ ਖੰਡਨ ਕੋ ਰਾਜੁ ਕਮਾਵੈ ਅੰਤਿ ਚਲੈਗੋ ਹਾਰੀ ॥੧॥ભલે મનુષ્ય આખા વિશ્વને જીતીને શાસન કરી લે પરંતુ સ્મરણ વગર અંતમાં તે જીવનની
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે બધી જગ્યાએ વ્યાપ્ત છે ભય રહિત છે વેર હિત છે જેનું સ્વરૂપ કાળથી પરે છે, જે યોનિઓમાં નથી ભટકતો જેનો પ્રકાશ તેની મેળાએ છે અને જે સદગુરૂની કૃપાથી મળે છે ਰਾਗੁ ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥રાગ ટોડી
ਭਾਹਿ ਬਲੰਦੜੀ ਬੁਝਿ ਗਈ ਰਖੰਦੜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ॥મારા મનમાં પ્રકાશિત તૃષ્ણાની આગ ઠરી ગઈ છે તથા પ્રભુ પોતે જ મારો રખેવાળ બન્યો છે. ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਪਿ ॥੨॥હે નાનક! જેને આ પૃથ્વી ઉત્પન્ન કરી છે, તે પ્રભુનું જાપ કર ॥૨॥ ਪਉੜੀ ॥પગથિયું॥ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਦਇਆਲ ਨ ਬਿਆਪੈ ਮਾਇਆ ॥જયારે પ્રભુ દયાળુ
ਹੋਇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਰੀਰੁ ਚਰਨਾ ਧੂਰੀਐ ॥તારી ચરણ-ધૂળ મળવાથી મારુ આ શરીર પવિત્ર થઈ શકે છે. ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਗੁਰਦੇਵ ਸਦਾ ਹਜੂਰੀਐ ॥੧੩॥હે પરબ્રહ્મ, હે ગુરુદેવ! કરુણા કર કેમ કે હું હંમેશા જ તારી ઉપાસનામાં ઉપસ્થિત રહી શકું ॥૧૩॥ ਸਲੋਕ ॥શ્લોક॥ ਰਸਨਾ ਉਚਰੰਤਿ ਨਾਮੰ ਸ੍ਰਵਣੰ ਸੁਨੰਤਿ ਸਬਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤਹ ॥જે પોતાની જીભથી પરમેશ્વરનું નામ ઉચ્ચારિત કરે છે, પોતાના કાનોથી
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਫਿਰਹਿ ਦੇਵਾਨਿਆ ॥તે કામ, ક્રોધ તેમજ અહંકારમાં મગ્ન થઈને પાગલોની જેમ ફરી રહ્યો છે. ਸਿਰਿ ਲਗਾ ਜਮ ਡੰਡੁ ਤਾ ਪਛੁਤਾਨਿਆ ॥પરંતુ જ્યારે મૃત્યુની ઇજા આના માથા પર આવીને લાગી તો તે પશ્ચાતાપ કરી રહ્યો છે. ਬਿਨੁ ਪੂਰੇ ਗੁਰਦੇਵ ਫਿਰੈ ਸੈਤਾਨਿਆ ॥੯॥સંપૂર્ણ ગુરુદેવ વગર જીવ એક શેતાનની જેમ ફરતો રહે છે ॥૯॥ ਸਲੋਕ
ਮਨਿ ਵਸੰਦੜੋ ਸਚੁ ਸਹੁ ਨਾਨਕ ਹਭੇ ਡੁਖੜੇ ਉਲਾਹਿ ॥੨॥હે નાનક! આમ જ જો અમે પરમ-સત્ય પરમેશ્વરને પોતાના હૃદયમાં વસાવી લઈએ તો દુઃખોનો અંબાર સમાપ્ત થઈ જાય છે ॥ ਪਉੜੀ ॥પગથિયું॥ ਕੋਟਿ ਅਘਾ ਸਭਿ ਨਾਸ ਹੋਹਿ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥પરમાત્માના નામ-સ્મરણ કરવાથી કરોડો પાપ નાશ થઈ જાય છે. ਮਨ ਚਿੰਦੇ ਫਲ ਪਾਈਅਹਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ