ਸਲੋਕੁ ॥શ્લોક॥ ਗਨਿ ਮਿਨਿ ਦੇਖਹੁ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਸਰਪਰ ਚਲਨੋ ਲੋਗ ॥હે ભાઈ! મનમાં સરસ રીતે વિચાર કરીને જોઈ લે આખું જગત અહીંથી જવાની પોતાના વારમાં અહીંથી ચાલ્યા જશે પછી આ નાશવાનની આશા શા માટે કરે છે? ਆਸ ਅਨਿਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਟੈ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਅਰੋਗ ॥੧॥હે નાનક! પ્રભુનું નામ મનુષ્યના મનને આશા વગેરે રોગોથી બચાવી લે છે
ਪਉੜੀ ॥પગથિયું ॥ ਯਯਾ ਜਾਰਉ ਦੁਰਮਤਿ ਦੋਊ ॥હે ભાઈ! ખરાબ બુદ્ધિ અને માયાના પ્રેમને સળગાવી નાખ ਤਿਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਸੋਊ ॥તેનો ત્યાગ કરીને સુખ માં સ્થિર અવસ્થામાં ટકીને રહી શકીશ ਯਯਾ ਜਾਇ ਪਰਹੁ ਸੰਤ ਸਰਨਾ ॥જઈને સંતોની શરણ પડી જા ਜਿਹ ਆਸਰ ਇਆ ਭਵਜਲੁ ਤਰਨਾ ॥આ જ આશરે આ સંસાર સમુદ્ર માંથી સલામત પાર
ਪਉੜੀ ॥પગથિયું ॥ ਰੇ ਮਨ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਜਹ ਰਚਹੁ ਤਹ ਤਹ ਬੰਧਨ ਪਾਹਿ ॥હે મન! પ્રભુ વગર જ્યાં જ્યાં પ્રેમ કરીશ ત્યાં ત્યાં માયાના બંધન પણ હશે. ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਕਤਹੂ ਨ ਛੂਟੀਐ ਸਾਕਤ ਤੇਊ ਕਮਾਹਿ ॥પરમાત્માથી અલગ થયેલા લોકો તે જ કામ કરે છે કે તે રીતે ક્યાંય પણ આ બંધનોથી આઝાદ થઈ શકે નહીં
ਨਾਮ ਬਿਹੂਨੇ ਨਾਨਕਾ ਹੋਤ ਜਾਤ ਸਭੁ ਧੂਰ ॥੧॥હે નાનક! નામથી વંચિત રહીને આખુંય જગત વ્યર્થ જીવન વિતાવી દે છે ॥૧॥ ਪਵੜੀ ॥પગથિયું ॥ ਧਧਾ ਧੂਰਿ ਪੁਨੀਤ ਤੇਰੇ ਜਨੂਆ ॥હે પ્રભુ તારા સેવકોના ચરણોની ધૂળ પવિત્ર કરવાવાળી હોય છે ਧਨਿ ਤੇਊ ਜਿਹ ਰੁਚ ਇਆ ਮਨੂਆ ॥તે લોકો ભાગ્યશાળી છે જેના મનમાં આ ધૂળની તમન્ના છે ਧਨੁ
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે સાચા ગુરુની કૃપા થી પ્રાપ્ત થાય છે ॥ ਗਉੜੀ ਬਾਵਨ ਅਖਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ગૌરી રાગ બાવન અક્ષરવાળો મહેલ ૫ ॥ ਸਲੋਕੁ ॥શ્લોક ॥ ਗੁਰਦੇਵ ਮਾਤਾ ਗੁਰਦੇਵ ਪਿਤਾ ਗੁਰਦੇਵ ਸੁਆਮੀ ਪਰਮੇਸੁਰਾ ॥ગુરુ જ માતા છે ગુરુ જ પિતા છે ગુરુ જ આધ્યાત્મિક જન્મ દેવાવાળો છે ગુરુ માલિક પ્રભુનું રૂપ છે ਗੁਰਦੇਵ ਸਖਾ ਅਗਿਆਨ ਭੰਜਨੁ ਗੁਰਦੇਵ ਬੰਧਿਪ ਸਹੋਦਰਾ ॥ગુરુ માયાના
ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਪੁਰਖ ਪੂਰਨ ਮਨਹਿ ਚਿੰਦਿਆ ਪਾਈਐ ॥હે ભાઈ! જો ભક્તિથી પ્રેમ કરવાવાળા સંપૂર્ણ પુરખનું નામ મનમાં વસાવી લે તો મનમાં વિચારેલ દરેક ઉદેશ્ય મેળવી શકાય છે ਤਮ ਅੰਧ ਕੂਪ ਤੇ ਉਧਾਰੈ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥તે હરિનું નામ માયાના મોહના આંધળા કૂવાના અંધારા માંથી કાઢી લે છે ਸੁਰ ਸਿਧ ਗਣ ਗੰਧਰਬ ਮੁਨਿ ਜਨ ਗੁਣ ਅਨਿਕ
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ગૌરી રાગ ૨ મહેલ ૫ ॥ ਹਨ ਤੇਰੇ ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਅਪਾਰਾ ॥હે મનને મોહી લેવાવાળા પ્રભુ! તારા ઉંચા મંદિર છે, તારા મહેલ એવા છે કે તેનો પેલી પારનો છેડો દેખાતો નથી. ਮੋਹਨ ਤੇਰੇ ਸੋਹਨਿ ਦੁਆਰ ਜੀਉ ਸੰਤ ਧਰਮ ਸਾਲਾ ॥હે મોહન! તારા ઓટલા પર તારા ધર્મ-સ્થાનોમાં, તારા સંત-જન બેસેલા સુંદર લાગી
ਮਾਇਆ ਬੰਧਨ ਟਿਕੈ ਨਾਹੀ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਦੁਖੁ ਸੰਤਾਏ ॥માયા મોહના બંધનોને કારણે મનુષ્યનું મન એક જગ્યાએ ટકતું નથી, દરેક પ્રકારનું દુઃખ આને દરેક સમયે કષ્ટ દે છે. ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਦੁਖੁ ਤਦੇ ਚੂਕੈ ਜਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੩॥હે નાનક! માયાના મોહથી ઉત્પન્ન થયેલું દુઃખ ત્યારે જ ખતમ થાય છે જ્યારે મનુષ્ય ગુરુના શબ્દમાં પોતાનું
ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪੇ ਜੀਉ ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਣੀ ॥ માયાના મોહના પ્રભાવમાં સ્ત્રી અને મર્દ કામ-વાસનામાં ફસાઈ રહે છે, પરમાત્માનું નામ જપવાની વિધિ નથી શીખતા. ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਭਾਈ ਖਰੇ ਪਿਆਰੇ ਜੀਉ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਪਾਣੀ ॥યાના મોહમાં ફસાયેલ જીવોને પોતાના માતા-મિતા-પુત્ર-ભાઈ જ ખુબ પ્રેમાળ લાગે છે, જે સરોવરમાં પાણી નથી, ਡੂਬਿ ਮੁਏ
ਗੁਰ ਆਗੈ ਕਰਉ ਬਿਨੰਤੀ ਜੇ ਗੁਰ ਭਾਵੈ ਜਿਉ ਮਿਲੈ ਤਿਵੈ ਮਿਲਾਈਐ ॥હે મા! હું ગુરુ આગળ વિનંતી કરું છું – હે ગુરુ! જો તને મારી વિનંતી યોગ્ય લાગે, તો જેમ પણ થઇ શકે મને પ્રીતમ-પ્રભુ મેળાવ. ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਘਰਿ ਆਏ ॥હે મા! બધા સુખો દેનાર પ્રીતમ પ્રભુ જેને મળાવે છે, પોતે