ਹਰਿ ਅੰਦਰਲਾ ਪਾਪੁ ਪੰਚਾ ਨੋ ਉਘਾ ਕਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ॥પ્રભુએ તપસ્વીની અંદરનો છુપાયેલ પાપ પંચો પ્રગટ કરીને દેખાડી દીધા. ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਮਕੰਕਰਾ ਨੋ ਆਖਿ ਛਡਿਆ ਏਸੁ ਤਪੇ ਨੋ ਤਿਥੈ ਖੜਿ ਪਾਇਹੁ ਜਿਥੈ ਮਹਾ ਮਹਾਂ ਹਤਿਆਰਿਆ ॥ધર્મરાજે પોતાના યમદૂતોને કહી દીધું છે કે આ તપસ્વીને લઇ જઈને તે જગ્યા પર નાખવો જ્યાં મોટાથી મોટો પાપીને નાખવામાં આવે
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥શ્લોક મહેલ ૫॥ ਰਹਦੇ ਖੁਹਦੇ ਨਿੰਦਕ ਮਾਰਿਅਨੁ ਕਰਿ ਆਪੇ ਆਹਰੁ ॥જન્મ જન્માંતરોથી પાપ કરીને નિંદક મનુષ્ય ઘણા બધા તો આગળ જ નામ તરફથી મરી ચુકેલ હોય છે ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਨਾਨਕਾ ਵਰਤੈ ਸਭ ਜਾਹਰੁ ॥੧॥હે નાનક! બાકી થોડા ઘણા જે સારા સંસ્કાર રહી જાય છે તેને પ્રભુ પોતે ઉદ્યમ કરીને અને સંત જનોનો
ਪਉੜੀ ॥પગથિયું ॥ ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜੋ ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤੈ ॥હે વિધાતા! જે કોઈ જીવોના મનોમાં વર્તાય છે તું તે બધું જાણે છે આખું સંસાર જ આ ગણતરી ફાયદા-નુકસાનના વિચાર તેમજ ચિંતનમાં છે. ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਗਣਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਵਿਚਿ ਗਣਤੈ ॥હે વિધાતા! એક તું આનાથી ઉપર છે કારણ કે જે કંઈ
ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਪੁਰਖ ਪਰਧਾਨ ॥કે તેને પ્રભુ એક પ્રાણ માટે પણ ભૂલતો નથી અને તે મનુષ્ય સર્વ-ગુણ સંપૂર્ણ તેમજ ઉત્તમ હોય છે ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥પ્રભુની કૃપાથી સદ્દગુરુ મળે છે અને દરેક સમય ઊંઘેલ અથવા જાગતા રહેલ કૃપાથી જ જીવનું ધ્યાન નામમાં જોડાયેલું રહે છે. ਤਿਨ ਕੀ
ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਗੁਰਸਿਖੀ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥જે મનુષ્ય સદ્દગુરુથી અલગ થઇ જાય તેનું મુખ કાળું હોય છે અને યમરાજથી તેને માર પડે છે. તેના ના આ લોકમાં ના પરલોકમાં ક્યાંક આશરો મળે છે – બધા ગુરુશિખોએ મનમા આ વિચાર કર્યો છે ॥ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸੇਈ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥જે
ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਕੀਤਾ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥੨॥હે નાનક! તેને પહોંચથી ઉપર અને આશ્ચર્યરૂપ પ્રભુ દરેક જગ્યાએ હાજર દેખાઈ રહ્યો છે ॥૨॥ ਪਉੜੀ ॥પગથિયું॥ ਧੋਹੁ ਨ ਚਲੀ ਖਸਮ ਨਾਲਿ ਲਬਿ ਮੋਹਿ ਵਿਗੁਤੇ ॥પતિ પ્રભુની સાથે દગો સફળ થઈ શકતો નથી જે મનુષ્ય લોભમાં અને મોહમાં ફસાયેલા છે તે નષ્ટ થઇ છે ਕਰਤਬ ਕਰਨਿ ਭਲੇਰਿਆ
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਚੁ ਸਚੇ ਸੇਵਾ ਤੇਰੀ ਹੋਤਿ ॥੧੬॥હે દાસ નાનક! તું પણ આવી રીતે નામની સ્તુતિ કર સાચે જ તારી આ સેવા પ્રભુના ઓટલા પર સ્વીકાર થશે ॥૧૬॥ ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥શ્લોક મહેલ ૪ ॥ ਸਭਿ ਰਸ ਤਿਨ ਕੈ ਰਿਦੈ ਹਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥જેના હૃદયમાં પ્રભુ વસી ગયા છે
ਓਇ ਅਗੈ ਕੁਸਟੀ ਗੁਰ ਕੇ ਫਿਟਕੇ ਜਿ ਓਸੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਕੁਸਟੁ ਉਠਾਹੀ ॥કારણ કે ગુરુથી તૂટેલ તે પહેલા જ કોઢી છે જે કોઈ આવા મનુષ્યનો સંગ કરે છે તેને પણ કોઢ ચોંટાડી દે છે. ਹਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਕਰਹੁ ਜੋ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਹੀ ॥હે શીખો! કસમ છે ઈશ્વરની તેના દર્શન પણ ના કરો
ਮਃ ੪ ॥મહેલ ૪ ॥ ਜਿਨ ਕਉ ਆਪਿ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਜਗਤੁ ਭੀ ਆਪੇ ਆਣਿ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥જેને પ્રભુ પોતે આદર બક્ષે છે તેના ચરણોમાં આખા સંસારને પણ લાવીને નાખ્યા છે ਡਰੀਐ ਤਾਂ ਜੇ ਕਿਛੁ ਆਪ ਦੂ ਕੀਚੈ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਧਾਏ ॥આ ઉદારતા આદરને જોઈને ત્યારે ડરે જો અમે કોઈ પોતાની તરફથી
ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਧਿਆਇਦਾ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥સદ્દગુરુની ઉદારતા મોટી છે મહિમા અપાર છે કારણ કે તે હરિને હૃદયમાં સ્મરણ કરે છે ਤੁਸਿ ਦਿਤੀ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਕਿਸੈ ਦੀ ਘਟਾਈ ॥સંપૂર્ણ પ્રભુએ સદ્દગુરુને પ્રસન્ન થઈને આ જ ઉદારતા બક્ષી છે આ કરીને કોઈના ઘટાડવાથી થોડી માત્ર પણ ઘટતી નથી. ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ