ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਦਾਸ ਕੋ ਕਰੀਅਹੁ ਮੇਰਾ ਮੂੰਡੁ ਸਾਧ ਪਗਾ ਹੇਠਿ ਰੁਲਸੀ ਰੇ ॥੨॥੪॥੩੭॥નાનકને દાસાનુદાસ બનાવી દે, ત્યારથી તેનું માથું સાધુઓના ચરણોમાં હાજર રહે ॥૨॥૪॥૩૭॥ ਰਾਗੁ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੭॥રાગ દેવગંધારી મહેલ ૫ ઘર ૭॥ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે સદ્દગુરુની કૃપાથી થાય છે ॥ ਸਭ ਦਿਨ ਕੇ ਸਮਰਥ ਪੰਥ ਬਿਠੁਲੇ
ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥રાગ દેવગંધારી મહેલ ૫ ॥ ਮੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਪੇਖਿਓ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਰੀ ਕੋਊ ॥હે બહેન! મેં અનેક વિધિઓથી જોયું છે પરંતુ તે પરમાત્મા જેવું બીજું કોઈ નથી ਖੰਡ ਦੀਪ ਸਭ ਭੀਤਰਿ ਰਵਿਆ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਸਭ ਲੋਊ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥વિશ્વના બધા ખંડો અને દ્વીપોમાં તે જ સમાયેલો છે અને બધા લોકોમાં માત્ર તું
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕੀ ਸਰਨੀ ਪਰੀਐ ਚਰਣ ਰੇਨੁ ਮਨੁ ਬਾਛੈ ॥੧॥તેથી સાધુસંગતની શરણમાં જ આવવું જોઈએ અને મારું મન તેના ચરણધૂળની કામના કરે છે ॥૧॥ ਜੁਗਤਿ ਨ ਜਾਨਾ ਗੁਨੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਮਹਾ ਦੁਤਰੁ ਮਾਇ ਆਛੈ ॥ના તો હું કોઈ યુક્તિ જાણું છું અને ના તો મારામાં કોઈ ગુણ હાજર છે આ માયા રૂપી જગત સાગરથી પાર થવું
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે સાચા ગુરુની કૃપાથી પ્રાપ્ત થાય છે॥ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥રાગ દેવગંધારી મહેલ ૫ ॥ ਅਪੁਨੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਹਿ ਬਿਨਉ ਕਹਿਆ ॥જ્યારે મેં પોતાના સાચા ગુરુ પાસે વિનંતી કરી તો ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦਇਆਲ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਮੇਰਾ ਸਗਲ ਅੰਦੇਸਰਾ ਗਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥દુખનાશક પરમાત્મા દયાળુ અને કૃપાળુ થઈ ગયા છે
ਕਰਹੁ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੇ ਕਬਹੁ ਨ ਡਾਰਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥હે મારા સ્વામી! મારા પર કૃપા કરો તેથી પોતાના મનથી તને ક્યારેય પણ ન ભૂલું ॥૧॥વિરામ॥ ਸਾਧੂ ਧੂਰਿ ਲਾਈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਬਿਖੁ ਜਾਰਉ ॥સાધુની ચરણ ધૂળ પોતાના ચહેરા અને માથા પર લગાવીને કામ, ક્રોધ જેવા ઝેરને સળગાવી દઉં ਸਭ ਤੇ ਨੀਚੁ ਆਤਮ
ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ੫ ॥રાગ દેવગંધારી ૫॥ ਮਾਈ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥હે માઁ! જે વ્યક્તિ પ્રભુના ગુણગાન ગાય છે ਸਫਲ ਆਇਆ ਜੀਵਨ ਫਲੁ ਤਾ ਕੋ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥તેનો દુનિયામાં જન્મ લેવો સફળ છે, તેને જીવનનું ફળ પ્રાપ્ત થાય છે અને તે પરબ્રહ્મમાં લગન લગાડે છે ॥૧॥વિરામ॥ ਸੁੰਦਰੁ ਸੁਘੜੁ ਸੂਰੁ ਸੋ ਬੇਤਾ ਜੋ
ਮਹਾ ਕਿਲਬਿਖ ਕੋਟਿ ਦੋਖ ਰੋਗਾ ਪ੍ਰਭ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤੁਹਾਰੀ ਹਾਤੇ ॥હે પ્રભુ! તારી કરુણા-દ્રષ્ટિથી ભરી અપરાધ, કરોડો દોષ અને રોગ નાશ થઈ જાય છે ਸੋਵਤ ਜਾਗਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗਾਇਆ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਚਰਨ ਪਰਾਤੇ ॥੨॥੮॥હે નાનક! હું ગુરુના ચરણોમાં આવીને સુતા-જાગતા હંમેશા હરિ-પરમેશ્વરનું યશોગાન કરતો રહું છું ॥૨॥૮॥ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ੫ ॥રાગ દેવગંધારી મહેલ ૫ ॥ ਸੋ
ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥રાગ દેવગંધારી ॥ ਮਾਈ ਸੁਨਤ ਸੋਚ ਭੈ ਡਰਤ ॥હે મારી માતા! જ્યારે હું કાળ વિશે સાંભળું અને વિચારું છું તો મારુ મન ગભરાયને ડરી જાય છે ਮੇਰ ਤੇਰ ਤਜਉ ਅਭਿਮਾਨਾ ਸਰਨਿ ਸੁਆਮੀ ਕੀ ਪਰਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥હવે મારા-તારાનું અભિમાન છોડીને હું સ્વામીની શરણમાં આવી ગયો છું ॥૧॥વિરામ॥ ਜੋ ਜੋ ਕਹੈ ਸੋਈ ਭਲ ਮਾਨਉ ਨਾਹਿ
ਲੋਕਨ ਕੀ ਚਤੁਰਾਈ ਉਪਮਾ ਤੇ ਬੈਸੰਤਰਿ ਜਾਰਿ ॥લોકોની ચતુરાઈ અને ઉપમાને મેં અગ્નિમાં સળગાવી દીધા છે ਕੋਈ ਭਲਾ ਕਹਉ ਭਾਵੈ ਬੁਰਾ ਕਹਉ ਹਮ ਤਨੁ ਦੀਓ ਹੈ ਢਾਰਿ ॥੧॥હવે ભલે કોઈ મને સારું કહે અથવા ખરાબ કહે મેં તો પોતાનું તન પ્રભુને ન્યોછાવર કરી દીધું છે ॥૧॥ ਜੋ ਆਵਤ ਸਰਣਿ ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭੁ ਤੁਮਰੀ ਤਿਸੁ ਰਾਖਹੁ ਕਿਰਪਾ
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ૐકાર એક છે, તેનું નામ સત્ય છે તે સંપૂર્ણ સૃષ્ટિને બનાવવા વાળા છે, તે સર્વશક્તિમાન છે, તે નીડર છે, તેની કોઈનાથી દુશ્મનાવટ નથી તે કાળ નિરપેક્ષ છે. તે જન્મ-મરણના ચક્રથી રહિત છે તે જાતે જ પ્રકાશમાન થયો છે અને તેની ઉપલબ્ધી ગુરુ-કૃપાથી થાય