ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥શ્લોક મહેલ ૩॥ ਭੈ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ਹੈ ਨਿਰਭਉ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੋਇ ॥આ આખી દુનિયા ભયમાં છે પરંતુ એક પૂજ્ય-પરમેશ્વર જ નિર્ભય છે. ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਥੈ ਭਉ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥સદ્દગુરૂની સેવા કરવાથી પરમેશ્વર મનમાં નિવાસ કરી લે છે અને પછી મનમાં ભય જરાય પણ પ્રવેશ કરતો નથી. ਦੁਸਮਨੁ
ਭ੍ਰਮੁ ਮਾਇਆ ਵਿਚਹੁ ਕਟੀਐ ਸਚੜੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥સદ્દગુરૂ તેના મનમાંથી માયાનો ભ્રમ દૂર કરી લે છે અને પછી તે સત્ય-નામમાં સમાયેલ રહે છે. ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥સત્ય-નામમાં સમાઈને તે પરમાત્માના ગુણગાન કરતો રહે છે અને પોતાના પ્રિયતમ પ્રભુથી મળીને સુખ પ્રાપ્ત કરે છે. ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ
ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਈ ਪਿਰੁ ਅੰਤਰਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ॥હે નાનક! જે જીવ-સ્ત્રી પોતાના અંતરમનમાં પતિ-પરમેશ્વરને હંમેશા યાદ કરતી રહે છે, તે ગુરુ દ્વારા મળાવેલી પોતાના પતિ-પ્રભુથી મળી જાય છે. ਇਕਿ ਰੋਵਹਿ ਪਿਰਹਿ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਅੰਧੀ ਨ ਜਾਣੈ ਪਿਰੁ ਹੈ ਨਾਲੇ ॥੪॥੨॥પોતાના પતિ-પરમેશ્વરથી અલગ થયેલી કેટલીય જીવ-સ્ત્રીઓ રોતી રહે છે. પરંતુ અજ્ઞાનતામાં અંધ થયેલી તેને આ
ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਪਿਰੁ ਸਚੜਾ ਮਿਲੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥પોતાનો અહંકાર મટાડીને હું તેની શ્રદ્ધાપૂર્વક સેવા કરું છું, આ રીતે સરળ સ્વભાવ જ સાચો પતિ-પ્રભુ મને મળી જશે. ਪਿਰੁ ਸਚਾ ਮਿਲੈ ਆਏ ਸਾਚੁ ਕਮਾਏ ਸਾਚਿ ਸਬਦਿ ਧਨ ਰਾਤੀ ॥જીવ-સ્ત્રી સત્યની સાધના કરે છે તેમજ સાચા શબ્દોમાં અનુયાયી થઈ છે. આ રીતે સાચો પતિ-પરમેશ્વર આવીને તેને
ਬਾਬਾ ਆਵਹੁ ਭਾਈਹੋ ਗਲਿ ਮਿਲਹ ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਦੇਹ ਆਸੀਸਾ ਹੇ ॥હે મિત્ર તેમજ ભાઈઓ! આવો, આપણે ગળે લાગીને મળીએ અને મળી-મળીને એકબીજાને આશીર્વાદ દઈએ. ਬਾਬਾ ਸਚੜਾ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੀਆ ਦੇਹ ਅਸੀਸਾ ਹੇ ॥હે બાબા! પ્રભુનો મેળાપ સાચો છે, જે ક્યારેય તૂટતો નથી. પ્રિયતમના મેળાપ માટે આપણે એકબીજાને આશીર્વાદ આપીએ. ਆਸੀਸਾ ਦੇਵਹੋ ਭਗਤਿ ਕਰੇਵਹੋ
ਹਉ ਮੁਠੜੀ ਧੰਧੈ ਧਾਵਣੀਆ ਪਿਰਿ ਛੋਡਿਅੜੀ ਵਿਧਣਕਾਰੇ ॥હું છેતરાયેલી પત્ની સાંસારિક કાર્યોની પાછળ ભાગી રહી છું. હું વિધવાવાળા અશુભ કર્મો કરું છું અને પતિએ મને ત્યાગી દીધી છે. ਘਰਿ ਘਰਿ ਕੰਤੁ ਮਹੇਲੀਆ ਰੂੜੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥દરેક ઘરમાં પતિ-પરમેશ્વરની સ્ત્રીઓ છે. સાચી સ્ત્રીઓ પોતાના સુંદર પતિની સાથે સ્નેહ તેમજ પ્રેમ કરે છે. ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਾ
ਸੂਰੇ ਸੇਈ ਆਗੈ ਆਖੀਅਹਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਸਾਚੀ ਮਾਣੋ ॥જે સાચા દરબારમાં સન્માનિત થાય છે, તે જ આગળ શૂરવીર કહેવાય છે. ਦਰਗਹ ਮਾਣੁ ਪਾਵਹਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਾਵਹਿ ਆਗੈ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥તે આદરપૂર્વક જાય છે તેમજ પરમાત્માના દરબારમાં પ્રતિષ્ઠા મેળવે છે અને પરલોકમાં તેમને કોઈ દુઃખ થતું નથી. ਕਰਿ ਏਕੁ ਧਿਆਵਹਿ ਤਾਂ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ
ਜਾਨੀ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਰੁੰਨੇ ਵੀਰ ਸਬਾਏ ॥જયારે પ્રભુનો હુકમ આવી જાય છે તો પ્રેમાળ આત્મા યમલોકમાં ધકેલાય છે અને બધા સગા-સંબંધી, ભાઈ-બહેન ફૂટી-ફૂટીને રોવા લાગી જાય છે. ਕਾਂਇਆ ਹੰਸ ਥੀਆ ਵੇਛੋੜਾ ਜਾਂ ਦਿਨ ਪੁੰਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਏ ॥હે માતા! જયારે જીવના જીવનનો દિવસ સમાપ્ત થઇ જાય છે તો શરીર તેમજ આત્મા અલગ થઈ જાય
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾ ਜਿਨ ਘਟਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਵੂਠਾ ॥੩॥નાનકનું કહેવું છે કે જેની અંતરાત્મામાં મારો પરમાત્મા નિવાસ કરી ગયો છે, હું તેના પર ટુકડા-ટુકડા થઈને બલિહારી થાવ છું ॥૩॥ ਸਲੋਕੁ ॥શ્લોક॥ ਜੋ ਲੋੜੀਦੇ ਰਾਮ ਸੇਵਕ ਸੇਈ ਕਾਂਢਿਆ ॥જેને રામને મેળવવાની તીવ્ર લાલચ લાગેલી છે, તે જ તેના સાચા સેવક કહેવાય છે. ਨਾਨਕ
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤੇਰਾ ਦਾਨੁ ਸਭਨੀ ਹੈ ਲੀਤਾ ॥੨॥નાનક કહે છે કે આવા પ્રભુ-ભક્ત પર હું બલિહારી જાવ છું અને તારું દાન બધાએ લીધું છે ॥૨॥ ਤਉ ਭਾਣਾ ਤਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਰਾਮ ॥હે પૂજ્ય પરમેશ્વર! જ્યારે તે સારું લાગે તો હું તૃપ્ત તેમજ સંતુષ્ટ થઈ ગયો. ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ਰਾਮ