ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਲੋਚਦੇ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ਜੀਉ ॥੪॥જે નામ પદાર્થને દેવતા, મનુષ્યો અને મૌનધારી લોકો તરસ્યા આવી રહ્યા છે તેને પદાર્થ સદગુરૂએ સમજાવી દીધા છે ॥૪॥ ਸਤਸੰਗਤਿ ਕੈਸੀ ਜਾਣੀਐ ॥ક્યાં પ્રકાર માં એકત્રને સત સંગતિ સમજવી જોઈએ? ਜਿਥੈ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀਐ ॥સત સંગતિ તે છે જયા ખાલી પરમાત્માનું નામ જ લેવાતું હોય
ਚਿਤਿ ਨ ਆਇਓ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਤਾ ਖੜਿ ਰਸਾਤਲਿ ਦੀਤ ॥੭॥પરંતુ, જો પરમાત્મા તેના મનમાં ક્યારેય આવ્યો ન હોય તો તેને છેવટે લઈ જઈને નરક માં જ નાખવામાં આવે છે ।।૭।। ਕਾਇਆ ਰੋਗੁ ਨ ਛਿਦ੍ਰੁ ਕਿਛੁ ਨਾ ਕਿਛੁ ਕਾੜਾ ਸੋਗੁ ॥જો કોઈ મનુષ્યન ના શરીર ને કોઈ રંગ ના લાગ્યો હોઈ કોઈ તકલીફ ના થઇ હોઈ કોઈ
ਏਹੁ ਜਗੁ ਜਲਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਜਿ ਪਏ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾ ॥જે મનુષ્ય આ જગતને વિકારોના તાપમાં સળગતો જોઈને ઝડપથી ગુરુની શરણે જઈને પડ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੁ ਦਿੜਾਇਆ ਸਦਾ ਸਚਿ ਸੰਜਮਿ ਰਹਣਾ ॥ગુરુએ તેના હૃદય માં હંમેશા સ્થિર પ્રભુનું નામ નિશ્ચિત પણે ટકાવી દીધું, તેમને હંમેશા સ્થિર પ્રભુના નામમાં સુંદર જીવન મર્યાદા માં રહેવાની રીત શીખવી ਸਤਿਗੁਰ ਸਚਾ ਹੈ
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥શ્રી રાગ મહેલ ૩।। ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਫੇਰੁ ਨ ਪਵੈ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥જો ગુરુ મળી જાય તો ચોર્યાસી લાખ યોનીઓનો ફેરો ફરવો પડતો નથી, જન્મ મરણમાં પડવા વાળા દુ:ખ દુર થાય છે ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਸਭ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥સંપૂર્ણ ન ભુલાય તેવા ગુરુના શબ્દમાં જોડાવાથી સાચા જીવનની સમજ આવી
ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪੀ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ਚਲਾ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥મારી એક જ ઇચ્છા છે. હું મારું મન, શરીર ગુરુ ને સોંપી દઉં. હું ગુરુ સમક્ષ મારો સ્વયં ભાવ ગુમાવું, અને હું ગુરુના પ્રેમ માં જીવન વ્યતીત કરું.` ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੭॥જો ગુરુ પરમાત્મા સાથે મારા મનને જોડી દે છે, હું
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗੁ ਦੁਖੀਆ ਫਿਰੈ ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਗਈ ਖਾਇ ॥ગુરુના શબ્દ વિના દુનિયા માયાના મોહને કારણે દુઃખી રહે છે. પોતાના મન ની પાછળ ચાલવા વાળા લોકો માયા ગ્રસ્ત રહે છે ਸਬਦੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਬਦੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥હે ભાઈ! ગુરુના શબ્દથી જ પ્રભુનું નામ યાદ આવી શકે. ગુરુના શબ્દથી જ હંમેશા સ્થિર પ્રભુમાં લીન રહી શકાય છે
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥શ્રી રાગ મહેલ ૩।। ਪੰਖੀ ਬਿਰਖਿ ਸੁਹਾਵੜਾ ਸਚੁ ਚੁਗੈ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥જે જીવ-પક્ષી આ દેહ વૃક્ષ પર બેસીને ગુરુના પ્રેમમાં રહીને હંમેશા સ્થિર પ્રભુના નામના દાણા ચણે છે તે સુંદર જીવનવાળો બની જાય છે ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਉਡੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥તે પરમાત્મા ના નામનો રસ પીવે છે. આધ્યાત્મિક સ્થિરતામાં ટકેલો રહે છે,
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥જે મનુષ્ય એ ગુરુ શરણે પડી ને ગુણોનો ખજાનો પરમાત્મા પાસેથી મેળવ્યો છે. તેની શોભા નું મૂલ્ય હોઈ શકતું નથી ਪ੍ਰਭੁ ਸਖਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਰਾ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੩॥વ્હાલા પ્રભુ! જે હકીકત માં મિત્ર એ છે, જ્યારે અન્ય તમામ સગા-સંબંધીઓ સાથ છોડી દે છે. ત્યારે
ਸਭੁ ਜਗੁ ਕਾਜਲ ਕੋਠੜੀ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਹ ਸੁਆਹਿ ॥આ આખું વિશ્વ કાજળના કબાટ જેવું જ છે જે તેના મોહમાં ફસાઈ જાય છે, તેનું તન મન શરીર રાખ મા ભળી જાય છે ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੀ ਭਾਹਿ ॥੭॥ગુરુએ પોતાના શબ્દથી જેની તૃષ્ણા આગ દૂર કરી દીધી. તે આ કાજળના કબાટમાં શુદ્ધ રહ્યો. ।।૭।। ਨਾਨਕ
ਮਨਮੁਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ਧੀਆ ਪੂਤ ਸੰਜੋਗੁ ॥પ્રભુના આદેશ મુજબ વિશ્વમાં પુત્રી પુત્ર નું સંયોજન થાય છે, પરંતુ પોતાના મનની પાછળ ચાલવા વાળો મનુષ્ય તેમને પોતાના સમજે છે ਨਾਰੀ ਦੇਖਿ ਵਿਗਾਸੀਅਹਿ ਨਾਲੇ ਹਰਖੁ ਸੁ ਸੋਗੁ ॥મનુષ્ય પોત પોતાની સ્ત્રીને જોઈ ખુશ થાય છે, જોઈને ખુશ પણ થાય છે અને સંમત પણ છે કે ક્યાંક આ બાળક