Odia Page 636

ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਭਾਈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਚੂਕਾ ਭੇਖੁ ॥੭॥ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଗୁରୁଙ୍କ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ଵାରା ନାମକୁ ନିଜ ଭିତରେ ଦୃଢ କରିଥାଏ, ତାହାର ଅହଂକାର ଦୃଢ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ତାହାର ମନରେ ଭଗବାନ ନିବାସ କରିଥାନ୍ତି॥7॥      ਇਹੁ ਤਨੁ ਹਾਟੁ ਸਰਾਫ ਕੋ ਭਾਈ ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥ହେ ଭାଇ! ଏହି ତନ ସେହି ଭଗବାନଙ୍କ ରତ୍ନର ଏକ ଦୋକାନ, ଯେଉଁଠି ଅକ୍ଷୟ ନାମର ପୁଞ୍ଜି ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି।

Odia Page 635

ਜਿਨ ਚਾਖਿਆ ਸੇਈ ਸਾਦੁ ਜਾਣਨਿ ਜਿਉ ਗੁੰਗੇ ਮਿਠਿਆਈ ॥ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଆସ୍ଵାଦନ କରିଛି, ସେ ତାହାର ସ୍ଵାଦ ଏପରି ଜାଣିଥାଏ ଯେପରି ମୂକ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ମିଠାର ସ୍ଵାଦ ହୋଇଥାଏ।     ਅਕਥੈ ਕਾ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਭਾਈ ਚਾਲਉ ਸਦਾ ਰਜਾਈ ॥ହେ ଭାଇ! ଅକଥନୀୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ କିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଏଣୁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଥାଏ।  ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਤਿ ਹੋਵੈ ਨਿਗੁਰੇ ਮਤਿ

Odia Page 634

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥ସୋରଠି ମହଲା 9 ॥  ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਾਨਿ ਲੇਹੁ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥ହେ ପ୍ରିୟତମ! ନିଜ ମନରେ ଏହି ତଥ୍ୟକୁ ଭଲଭାବରେ ବୁଝ ଯେ           ਅਪਨੇ ਸੁਖ ਸਿਉ ਹੀ ਜਗੁ ਫਾਂਧਿਓ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ସାରା ଦୁନିଆ କେବଳ ନିଜ ସୁଖରେ ହିଁ ଫସି ରହିଛି ଆଉ କେହି କାହାର ଶୁଭଚିନ୍ତକ ନୁହନ୍ତି ॥1॥ରୁହ॥                ਸੁਖ ਮੈ ਆਨਿ ਬਹੁਤੁ ਮਿਲਿ ਬੈਠਤ

Odia Page 633

ਜਬ ਹੀ ਸਰਨਿ ਸਾਧ ਕੀ ਆਇਓ ਦੁਰਮਤਿ ਸਗਲ ਬਿਨਾਸੀ ॥ଯେବେ ଏହି ସାଧୁଙ୍କ ଶରଣରେ ଆସିଛି, ସେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କ ସବୁ ଦୁର୍ମତି ନାଶ ହୋଇ ଯାଇଛି।      ਤਬ ਨਾਨਕ ਚੇਤਿਓ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਕਾਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੩॥੭॥ହେ ନାନକ! ସେତେବେଳେ ହିଁ ସେ ଚିନ୍ତାମଣି ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଛି, ଯେତେବେଳେ ତାହାର ଯମର ଫାଶୀ କଟି ଯାଇଛି||3||7||              ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥ସୋରଠି ମହଲା 9 ॥  ਰੇ ਨਰ ਇਹ

Odia Page 632

ਅੰਤਿ ਸੰਗ ਕਾਹੂ ਨਹੀ ਦੀਨਾ ਬਿਰਥਾ ਆਪੁ ਬੰਧਾਇਆ ॥੧॥ଜୀବନର ଅନ୍ତିମ କ୍ଷଣରେ କେହି ମଧ୍ୟ ତୋର ସାଥି ଦେବେ ନାହିଁ ଆଉ ତୁ ନିରର୍ଥକ ଭାବରେ ନିଜକୁ ଲୌକିକ ପଦାର୍ଥରେ ଫସାଇଛୁ॥1॥         ਨਾ ਹਰਿ ਭਜਿਓ ਨ ਗੁਰ ਜਨੁ ਸੇਵਿਓ ਨਹ ਉਪਜਿਓ ਕਛੁ ਗਿਆਨਾ ॥ନା ତୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଭଜନ କରିଛୁ, ନା ହିଁ ଗୁରୁଜନଙ୍କ ସେବା କରିଛୁ ଆଉ ନା  ତୋ’ ଭିତରେ କିଛି ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।

Odia Page 631

ਅਪਨੇ ਗੁਰ ਊਪਰਿ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥ମୁଁ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ଅଟେ।                 ਭਏ ਕਿਰਪਾਲ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤੇ ਜੀਅ ਹੋਏ ਮਿਹਰਵਾਨ ॥ ਰਹਾਉ ॥ଯେବେ ଠାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭୁ ମୋ’ ଉପରେ କୃପାଳୁ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେବେ ଠାରୁ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ’ ଉପରେ କୃପାଳୁ ହୋଇ ଯାଇଛନ୍ତି॥ରୁହ॥             ਨਾਨਕ ਜਨ ਸਰਨਾਈ ॥ହେ ନାନକ! ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣରେ ଅଛି,  ਜਿਨਿ ਪੂਰਨ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥ଯିଏ ତାହାର ପୂର୍ଣ୍ଣ

Odia Page 630

ਸਭ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਦਇਆਲਾ ॥ହେ ଦୟାଳୁ ପରମେଶ୍ଵର! ସବୁ ଜୀବ ତୋ’ ଦ୍ଵାରା ହିଁ ଜାତ ହୋଇଛନ୍ତି ଆଉ          ਅਪਨੇ ਭਗਤ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥ନିଜ ଭକ୍ତକୁ ତୁ ହିଁ ପୋଷଣ କରିଥାଏ।             ਅਚਰਜੁ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥ତୋର ମହିମା ବଡ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଟେ ଆଉ           ਨਿਤ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥੨॥੨੩॥੮੭॥ନାନକ ତୋର ନାମ-ସ୍ମରଣ ନିତ୍ୟ କରିଥାଏ ||2||23||87||            ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ସୋରଠି ମହଲା 5 ॥  ਨਾਲਿ

Odia Page 629

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਆਰਾਧੇ ॥ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରିବା ଦ୍ଵାରା       ਕਾਰਜ ਸਗਲੇ ਸਾਧੇ ॥ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇ ଯାଇଛି।        ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ॥ମୋର ସବୁ ମନୋରଥ ମଧ୍ୟ ପୁରା ହୋଇ ଯାଇଛି ଆଉ                  ਬਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥੧॥ମନରେ ଅନାହଦ ନାଦ ବାଜୁଅଛି॥1॥         ਸੰਤਹੁ ਰਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥ହେ ସନ୍ଥ! ରାମଙ୍କ ଭଜନ କରିବା ଦ୍ଵାରା ସୁଖର ଉପଲବ୍ଧି ହୋଇ ଯାଇଛି।         ਸੰਤ

Odia Page 628

ਸੰਤਹੁ ਸੁਖੁ ਹੋਆ ਸਭ ਥਾਈ ॥ହେ ସନ୍ଥ! ଏବେ ସବୁ ଜାଗାରେ ସୁଖ ହିଁ ସୁଖ ହୋଇ ଯାଇଛି।       ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪੂਰਨ ਪਰਮੇਸਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭਨੀ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥ମୋର ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ପରମେଶ୍ଵର ସବୁଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି॥ରୁହ॥                                                                                         ਧੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਆਈ ॥ଏହି ବାଣୀ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ ଆସିଛି,    ਤਿਨਿ ਸਗਲੀ ਚਿੰਤ ਮਿਟਾਈ ॥ଯାହା ସବୁ ଚିନ୍ତା ଦୂର କରି ଦେଇଛି।            ਦਇਆਲ

Odia Page 627

ਜਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋ ਕਰਣਾ ॥ଯାହା କିଛି ତୁମର ଜୀବ ଦ୍ଵାରା କରାଇ ଥାଅ, ସେ ତାହା କରିଥାଏ।          ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥੨॥੭॥੭੧॥ଦାସ ନାନକ ତୋର ହିଁ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି ||2||7||71||     ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ସୋରଠି ମହଲା 5 ॥  ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਪਰੋਇਆ ॥ଯେବେ ଠାରୁ ଆମେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ନାମ ନିଜ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିଛୁ,           ਸਭੁ ਕਾਜੁ ਹਮਾਰਾ ਹੋਇਆ ॥ଆମର ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ

error: Content is protected !!