ਆਪਣੈ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਦੇ ਨਾਮੇ ਲਾਏ ॥ସବୁ ଉପଲବ୍ଧି ଭଗବାନଙ୍କ ହାତରେ ଅଛି, ସେ ସ୍ଵୟଂ ହିଁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ନିଜ ନାମର ସାଥିରେ ମିଶାଇ ଥାଆନ୍ତି। ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥੮॥੪॥੨੬॥ହେ ନାନକ! ଯାହାର ମନରେ ନାମ ନିଧାନ ବାସ କରିଥାଏ, ସେ ଜଗତରେ କୀର୍ତ୍ତି ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ॥8॥4॥26॥ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥ଆଶା ମହଲା 3 ॥ ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ਤੂੰ ਆਪੇ
ਨਾਮੇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੈ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ନାମର ମାଧ୍ୟମରୁ ତୃଷ୍ଣାର ଅଗ୍ନି ଲିଭିଯାଏ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ହିଁ ନାମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ॥1॥ରୁହ॥ ਕਲਿ ਕੀਰਤਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਨੁ ॥କଳିଯୁଗରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି କର ଆଉ ବାଣୀ ଜାଣ। ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥ସଚ୍ଚା ଭକ୍ତି ଏହା ଯେ ଅଭିମାନ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਨੁ ॥ସଚ୍ଚା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ସେବା କରିବା ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରଭୁ-ଦରବାରରେ
ਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਨ ਜਾਹੀ ਲਖਣੇ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੨॥ତାହାଙ୍କ ରୂପ ଜାଣି ହୋଇପାରେ ନାହିଁ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ଭାବିବା ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ୟ କଣ କରିପାରିବ?॥2॥ ਤੀਨਿ ਗੁਣਾ ਤੇਰੇ ਜੁਗ ਹੀ ਅੰਤਰਿ ਚਾਰੇ ਤੇਰੀਆ ਖਾਣੀ ॥ହେ ସ୍ଵାମୀ! ଏହି ସୃଷ୍ଟିରେ ତିନି ଗୁଣ(ରଜଃ, ସତ୍ତ୍ଵ, ତମ) ତୋ’ ଦ୍ଵାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ସୃଷ୍ଟି ରଚନାର ଚାରି ସ୍ରୋତ ତୋ’ ଦ୍ଵାରା ହିଁ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି। ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ
ਜਉ ਲਗੁ ਜੀਉ ਪਰਾਣ ਸਚੁ ਧਿਆਈਐ ॥ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ ଏବଂ ପ୍ରାଣ ଅଛି, ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟର ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ହରିଙ୍କ ଗୁଣାନୁବାଦ କରିବା ଦ୍ଵାରା ଲାଭ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ ଆଉ ସୁଖ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଥାଏ ॥1॥ରୁହ॥ ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਕਾਰ ਦੇਹਿ ਦਇਆਲ ਤੂੰ ॥ହେ ଦୟାଳୁ ସ୍ଵାମୀ! ତୋର ସେବା ଭକ୍ତି ସତ୍ୟ ଅଟେ, ଏହା ମୋତେ
ਜੇਹੀ ਸੇਵ ਕਰਾਈਐ ਕਰਣੀ ਭੀ ਸਾਈ ॥ଭଗବାନ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଯେପରି ଯେପରି ସେବା କରାଇ ଥାଏ, ସେ ସେପରି ହିଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ, ଭଗବାନ ସ୍ଵୟଂ ହିଁ କରିଥାନ୍ତି। ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਵੇਖੈ ਵਡਿਆਈ ॥੭॥ମୁଁ କାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ସେ ନିଜର ମହାନତାକୁ ନିଜେ ହିଁ ଦେଖିଥାନ୍ତି ॥7॥ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥ଗୁରୁଙ୍କ ସେବା ସେହି ମନୁଷ୍ୟ କରିଥାଏ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା
ਹੁਕਮੀ ਪੈਧਾ ਜਾਇ ਦਰਗਹ ਭਾਣੀਐ ॥ଯଦି ବିଧାତାକୁ ଭଲ ଲାଗିଥାଏ, ତାହାହେଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ତାହାଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଯାଇଥାଏ। ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਿਰਿ ਮਾਰ ਬੰਦਿ ਰਬਾਣੀਐ ॥੫॥ତାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରୁ ହିଁ ଜାମ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଚୋଟ ଦେଇଥାଏ ଆଉ ତାହାକୁ ବନ୍ଦୀ କରିଥାଏ ॥5॥ ਲਾਹਾ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ਮਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥ସତ୍ୟ ଏବଂ ନ୍ୟାୟକୁ ନିଜ ମନରେ ସ୍ଥାପନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ଲାଭ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ਲਿਖਿਆ ਪਲੈ
ਜੋਗੀ ਭੋਗੀ ਕਾਪੜੀ ਕਿਆ ਭਵਹਿ ਦਿਸੰਤਰ ॥ଯୋଗୀ, ଭୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଫଟା-ପୁରୁଣା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧୁଥିବା ଫକୀର ବ୍ୟର୍ଥରେ ହିଁ ପରଦେଶରେ ବୁଲୁଥାନ୍ତି। ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੑਹੀ ਤਤੁ ਸਾਰੁ ਨਿਰੰਤਰ ॥੩॥ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ବାଣୀ ଏବଂ ନିରନ୍ତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ୟକୁ ଖୋଜି ନଥାଏ ॥3॥ ਪੰਡਿਤ ਪਾਧੇ ਜੋਇਸੀ ਨਿਤ ਪੜ੍ਹਹਿ ਪੁਰਾਣਾ ॥ପଣ୍ଡିତ, ପ୍ରଚାରକ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିଷ ସର୍ବଦା ପୁରାଣ ଇତ୍ୟାଦି ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ପଢିଥାନ୍ତି। ਅੰਤਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਘਟਿ
ਥਾਨ ਮੁਕਾਮ ਜਲੇ ਬਿਜ ਮੰਦਰ ਮੁਛਿ ਮੁਛਿ ਕੁਇਰ ਰੁਲਾਇਆ ॥ମୋଗଲମାନେ ପଠାଣର ଘର, ସୁଖର ନିବାସ ଏବଂ ମଜବୁତ ମହଲ ଜଳାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଆଉ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଥିବା ଶାହାଜାଦକୁ ମାଟିରେ ମିଶାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ਕੋਈ ਮੁਗਲੁ ਨ ਹੋਆ ਅੰਧਾ ਕਿਨੈ ਨ ਪਰਚਾ ਲਾਇਆ ॥੪॥କେହି ମୋଗଲ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ନାହିଁ ଆଉ କେହି ମଧ୍ୟ କୌଣସି କରାମତ ଦେଖାଇ ନାହାନ୍ତି ॥4॥ ਮੁਗਲ ਪਠਾਣਾ ਭਈ ਲੜਾਈ ਰਣ ਮਹਿ
ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੩ରାଗ ଆଶା ମହଲା 1 ଅଷ୍ଟପଦୀ ଘର 3 ॥ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ଇଶ୍ଵର ଏକ ଅଟନ୍ତି ଯାହାଙ୍କୁ ସଦଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ ପାଇହୁଏ। ਜਿਨ ਸਿਰਿ ਸੋਹਨਿ ਪਟੀਆ ਮਾਂਗੀ ਪਾਇ ਸੰਧੂਰੁ ॥ଯେଉଁ ସୁନ୍ଦର ନାରୀର ମସ୍ତକରେ ସିନ୍ଦୁର ଏବଂ କଳା କେଶରେ ପଟ୍ଟି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ਸੇ ਸਿਰ ਕਾਤੀ ਮੁੰਨੀਅਨੑਿ ਗਲ ਵਿਚਿ ਆਵੈ ਧੂੜਿ ॥ତାହାର ମସ୍ତକ କଇଁଚି ଦ୍ଵାରା କଟା
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥ଆଶା ମହଲା 1 ॥ ਤਨੁ ਬਿਨਸੈ ਧਨੁ ਕਾ ਕੋ ਕਹੀਐ ॥ଯେବେ ମନୁଷ୍ୟର ତନ ନାଶ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତା’ ଦ୍ଵାରା ସଞ୍ଚିତ ଧନ କାହାର କୁହା ଯାଇପାରିବ? ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਤ ਲਹੀਐ ॥ଗୁରୁଙ୍କ ବିନା ରାମଙ୍କ ନାମ କିପରି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇପାରେ? ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਨੁ ਸੰਗਿ ਸਖਾਈ ॥ରାମ ନାମର ଧନ ହିଁ ସଚ୍ଚା ସାଥି ଏବଂ ସହାୟକ ଅଟେ। ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਿਰਮਲੁ