ਰਾਗੁ ਮਲਾਰ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਨਾਮਦੇਵ ਜੀਉ ਕੀ ॥રાગ મલાર વાણી ભગત નામદેવજીની ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે સાચા ગુરુની કૃપાથી પ્રાપ્ત થાય છે ਸੇਵੀਲੇ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ॥સૃષ્ટિ પાલક, કુલાતીત, માયાના કલંકથી રહિત પ્રભુની ઉપાસના કરો ਭਗਤਿ ਦਾਨੁ ਦੀਜੈ ਜਾਚਹਿ ਸੰਤ ਜਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ભક્તજન ભક્તિનું દાન ઈચ્છે છે હે ભક્તવત્સલ!
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥શ્લોક મહેલ ૧॥ ਘਰ ਮਹਿ ਘਰੁ ਦੇਖਾਇ ਦੇਇ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥ગુરુ ગુણવાન સદ્દગુરુ જ છે જે હૃદય-ઘરમાં પરમાત્માનું ઘર દેખાડી દે છે ਪੰਚ ਸਬਦ ਧੁਨਿਕਾਰ ਧੁਨਿ ਤਹ ਬਾਜੈ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥પાંચ શબ્દની મધુર ધ્વનિ અને શબ્દ જ ત્યાં ગુંજે છે ਦੀਪ ਲੋਅ ਪਾਤਾਲ ਤਹ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਹੈਰਾਨੁ ॥દ્વીપ, લોક, પાતાળ
ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਜਾਂ ਨਿਸਿ ਮੇਲਾ ਓਥੈ ਮੰਧੁ ਕਮਾਹੀ ॥જ્યારે રાતના સ્ત્રી પુરુષનો સંયોગ થાય છે તો મૈથુન ક્રિયા માંસથી જ કરે છે ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥અમે માંસથી બનીએ છીએ માંસથી જન્મ લઈએ છીએ અને માંસથી જ અમે શરીર બનીએ છીએ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥હે પંડિત!
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥શ્લોક મહેલ ૧॥ ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਪੀੜ ॥હવા, પાણી અગ્નિ વગેરે પાંચ તત્વો તથા પ્રાણોનો સંચાર કરીને પ્રાણીને બનાવી દીધા તેને અનેક ખુશીઓ તેમજ દુઃખ-દર્દ પણ મળે છે ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਇਕਿ ਦਰਿ ਰਹਨਿ ਵਜੀਰ ॥કોઈ ધરતી, આકાશ, પાતાળ પર રહે છે તો કોઈ દરવાજા પર વજીરમાં
ਲਿਖਿਆ ਪਲੈ ਪਾਇ ਸੋ ਸਚੁ ਜਾਣੀਐ ॥વાસ્તવમાં આ સત્યતાને માનવી જોઈએ કે પૂર્વ કર્મ અનુસાર ફળ ભોગવવું પડે છે ਹੁਕਮੀ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਗਇਆ ਜਾਣੀਐ ॥તેના હુકમના અંતર્ગત જ કરેલા કર્મોનો નિર્ણય થાય છે ਭਉਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ॥આ પણ જાણી લ્યો કે ભયાનક સંસાર-સમુદ્રથી શબ્દ-ગુરુ જ પાર કરાવનારા છે ਚੋਰ ਜਾਰ ਜੂਆਰ ਪੀੜੇ ਘਾਣੀਐ ॥ચોરો,
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥શ્લોક મહેલ ૧॥ ਰਾਤੀ ਕਾਲੁ ਘਟੈ ਦਿਨਿ ਕਾਲੁ ॥રાત અને દિવસમાં સમય પસાર થઈ જાય છે ਛਿਜੈ ਕਾਇਆ ਹੋਇ ਪਰਾਲੁ ॥શરીર સમાપ્ત થઈ જાય છે ਵਰਤਣਿ ਵਰਤਿਆ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ॥વ્યક્તિનું જીવન સંસારના ધંધામાં લીન રહે છે ਭੁਲਿਆ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਤਪ ਤਾਲੁ ॥તે પરમાત્માની ભક્તિ તેમજ સ્મરણને ભુલાવીને ચુકી જાય છે ਅੰਧਾ ਝਖਿ
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੀਐ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥ગુરુ દ્વારા શબ્દની સંભાળ કરતા પ્રભુનું ગુણગાન કરો ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲੇ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥੨॥હે નાનક! તે લોકો નિર્મળ છે જે પ્રભુ-નામમાં તલ્લીન રહે છે અને તે આધ્યાત્મિક જ સત્યમાં સમાય જાય છે ॥૨॥ ਪਉੜੀ ॥પગથિયું॥ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥સંપૂર્ણ ગુરુની સેવાથી જ સંપૂર્ણ
ਇਕਿ ਨਗਨ ਫਿਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨੀਂਦ ਨ ਸੋਵਹੀ ॥ઘણા લોકો નગ્ન જ ફરે છે દિવસ-રાત સુતા પણ નથી ਇਕਿ ਅਗਨਿ ਜਲਾਵਹਿ ਅੰਗੁ ਆਪੁ ਵਿਗੋਵਹੀ ॥ઘણા લોકો અગ્નિ સળગાવીને પોતાના અંગોને બગાડે છે ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਰੋਵਹੀ ॥પ્રભુના નામ વગર શરીર રાખ બની જાય છે કોઈની મૃત્યુ પર રોવાનો શો ફાયદો ਸੋਹਨਿ ਖਸਮ
ਮਃ ੩ ॥મહેલ ૩॥ ਬਾਬੀਹਾ ਬੇਨਤੀ ਕਰੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੇਹੁ ਜੀਅ ਦਾਨ ॥જિજ્ઞાસુ પ્રાર્થના કરે છે કે કૃપા કરીને મને જીવન દાન આપો ਜਲ ਬਿਨੁ ਪਿਆਸ ਨ ਊਤਰੈ ਛੁਟਕਿ ਜਾਂਹਿ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਨ ॥પ્રભુ-નામ વગર પાણી વગર મારી તરસ દૂર થતી નથી મારા તો પ્રાણ જ છૂટી જાય છે ਤੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨੇਧਾਨੁ ॥હે
ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਲਗੈ ਸਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥તે જ સાચા પ્રભુથી પ્રેમ કરે છે જે ગુરુ દ્વારા આત્મ-ચિંતન કરે છે ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੧੦॥હે નાનક! જ્યારે પરમાત્મા જ બધું દેવાવાળા છે તો પછી કોઈને દાતા કેવી રીતે કહી શકાય છે ॥૧૦॥ ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥શ્લોક મહેલ ૩॥ ਬਾਬੀਹਾ ਏਹੁ ਜਗਤੁ ਹੈ ਮਤ ਕੋ