ਓੁਂ ਨਮੋ ਭਗਵੰਤ ਗੁਸਾਈ ॥હે હરિ! હે ધરતીના પતિ! તને સર્વવ્યાપકને નમસ્કાર છે ਖਾਲਕੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬ ਠਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥તું આખી સૃષ્ટિને ઉત્પન્ન કરનાર બધી જગ્યાએ હાજર છે ॥૧॥વિરામ॥ ਜਗੰਨਾਥ ਜਗਜੀਵਨ ਮਾਧੋ ॥તે આખા જગતનો માલિક છે જગતને જીવન આપનાર છે ਭਉ ਭੰਜਨ ਰਿਦ ਮਾਹਿ ਅਰਾਧੋ ॥તે ભયભંજનની હૃદયમાં આરાધના કરો ਰਿਖੀਕੇਸ ਗੋਪਾਲ ਗੋੁਵਿੰਦ
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥રામકલી મહેલ ૫॥ ਜਿਸ ਕੀ ਤਿਸ ਕੀ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥જે પરમાત્માની આ સૃષ્ટિ, ધન-સંપત્તિ વગેરે છે ਆਪਨ ਲਾਹਿ ਗੁਮਾਨੁ ॥તેનું જ આ સન્માન અને પોતાનો અભિમાન છોડી દો ਜਿਸ ਕਾ ਤੂ ਤਿਸ ਕਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥જેનો તું ઉત્પન્ન કરેલો છે આ બધું તેનું જ છે ਤਿਸਹਿ ਅਰਾਧਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥તેની આરાધના
ਸੰਤਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰ ॥અને તે સંતોના પ્રાણનો આધાર છે ਊਚੇ ਤੇ ਊਚ ਅਪਾਰ ॥੩॥તે બધાથી ઊંચા તેમજ અપરંપાર છે ॥૩॥ ਸੁ ਮਤਿ ਸਾਰੁ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਸਿਮਰੀਜੈ ॥તે સુમતિ છે જેના દ્વારા પરમાત્માનું સ્મરણ શકાય છે ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਆਪੇ ਦੀਜੈ ॥તે જેના પર પોતાની કૃપા કરે છે તેને સુમતિ આપે છે ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ
ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਗੁਫਾ ਤਹ ਆਸਨੁ ॥જે ગુફામાં તેનું આસન છે ત્યાં તેને શુન્ય સમાધિ લગાવેલી છે ਕੇਵਲ ਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰਨ ਤਹ ਬਾਸਨੁ ॥ત્યાં માત્ર સંપૂર્ણ બ્રહ્માનો જ નિવાસ છે ਭਗਤ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰਭੁ ਗੋਸਟਿ ਕਰਤ ॥પ્રભુ ત્યાં પોતાના ભક્તો સાથે સભા કરે છે ਤਹ ਹਰਖ ਨ ਸੋਗ ਨ ਜਨਮ ਨ ਮਰਤ ॥੩॥ત્યાં ન કોઈ હર્ષ છે, ન
ਨਾਮੁ ਸੁਨਤ ਜਨੁ ਬਿਛੂਅ ਡਸਾਨਾ ॥੨॥પરમાત્માનું નામ સાંભળીને એવા થઈ જાય છે જેમ વીંછીએ ડંખ મારી દીધો હોય ॥૨॥ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਸਦ ਹੀ ਝੂਰੈ ॥તે માયાના કારણે હંમેશા જ ચિંતિત રહે છે ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਕਬਹਿ ਨ ਉਸਤਤਿ ਕਰੈ ॥પોતાના મન તેમજ મુખથી ક્યારેય પ્રભુની સ્તુતિ કરતો નથી ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦਾਤਾਰੁ ॥જે નિર્ભય, નિરંકાર અને બધાનો
ਜਬ ਉਸ ਕਉ ਕੋਈ ਦੇਵੈ ਮਾਨੁ ॥જ્યારે કોઈ મનુષ્ય માયાને આદર આપે છે તો ਤਬ ਆਪਸ ਊਪਰਿ ਰਖੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥તે પોતાના પર ખુબ ઘમંડ કરે છે ਜਬ ਉਸ ਕਉ ਕੋਈ ਮਨਿ ਪਰਹਰੈ ॥જ્યારે કોઈ તેને પોતાના મનથી કાઢી નાખે છે ਤਬ ਓਹ ਸੇਵਕਿ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥੨॥ત્યારે તે દાસી બનીને તેની સેવા કરે છે ॥૨॥ ਮੁਖਿ
ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਧੁਨਿ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥તે સરળ સમાધિમાં અનહદ ધ્વનિને સાંભળે છે અને ગહનગંભીર હોય છે ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਤਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਕਾਮ ॥તે હંમેશા બંધનોથી મુક્ત રહે છે અને તેના બધા કાર્ય પૂર્ણ થઈ જાય છે ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਵਸੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੨॥જેના હૃદયમાં હરિનામ વસી જાય છે ॥૨॥ ਸਗਲ ਸੂਖ ਆਨੰਦ ਅਰੋਗ ॥તે બધા
ਤ੍ਰਿਤੀਅ ਬਿਵਸਥਾ ਸਿੰਚੇ ਮਾਇ ॥પોતાની ઉંમરની ત્રીજી અવસ્થામાં તે ધન-દોલત એકઠી કરતો રહે છે ਬਿਰਧਿ ਭਇਆ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ਪਛੁਤਾਇ ॥੨॥અને જ્યારે તે વૃદ્ધ થઈ જાય છે તો ધન વગેરે બધું છોડીને પસ્તાતા અહીંથી ચાલ્યો જાય છે ॥૨॥ ਚਿਰੰਕਾਲ ਪਾਈ ਦ੍ਰੁਲਭ ਦੇਹ ॥આદીકાળથી જ જીવે દુર્લભ મનુષ્ય-શરીરની પ્રાપ્તિ કરી છે ਨਾਮ ਬਿਹੂਣੀ ਹੋਈ ਖੇਹ ॥પરંતુ નામવિહીન
ਨਿਹਚਲ ਆਸਨੁ ਬੇਸੁਮਾਰੁ ॥੨॥તે અટળ સ્થાનની કીર્તિ અનંત છે ॥૨॥ ਡਿਗਿ ਨ ਡੋਲੈ ਕਤਹੂ ਨ ਧਾਵੈ ॥તે સ્થાન ક્યારેય પડતું કે ડોલતું નથી ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕੋ ਇਹੁ ਮਹਲੁ ਪਾਵੈ ॥પરંતુ ગુરુની કૃપાથી જ કોઈ સ્થાનને પ્રાપ્ત કરે છે ਭ੍ਰਮ ਭੈ ਮੋਹ ਨ ਮਾਇਆ ਜਾਲ ॥ત્યાં ભક્તજનોને ભ્રમ, ડર તેમજ મોહ-માયાની જાળ પ્રભાવિત કરતી નથી ਸੁੰਨ
ਮਨੁ ਕੀਨੋ ਦਹ ਦਿਸ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥પરંતુ મારું મન દસે દિશામાં ભટકતું રહે છે ਤਿਲਕੁ ਚਰਾਵੈ ਪਾਈ ਪਾਇ ॥તું શાલિગ્રામને તિલક લગાવે છે અને તેના ચરણ સ્પર્શ કરે છે ਲੋਕ ਪਚਾਰਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥੨॥આ તું લોકોને પ્રસન્ન કરવાનું આંધળું કાર્ય કરે છે ॥૨॥ ਖਟੁ ਕਰਮਾ ਅਰੁ ਆਸਣੁ ਧੋਤੀ ॥તું છ કાર્ય પણ કરતો રહે છે સરળ