ਮਲਾਰ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ రాగ్ మలార్, భక్తుని రవి దాస్ గారి మాట: ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ఒకే నిత్య దేవుడు, సత్య గురువు కృపచేత గ్రహించబడ్డాడు: ਨਾਗਰ ਜਨਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਬਿਖਿਆਤ ਚੰਮਾਰੰ ॥ ఓ’ నగర ప్రజలారా, నేను చెప్పులు తయారుచేసే తక్కువ కులానికి చెందినవాడిని అని అందరికీ తెలుసు. ਰਿਦੈ ਰਾਮ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਨ ਸਾਰੰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ కానీ నా మనస్సులో, నేను
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥ శ్లోకం, మొదటి గురువు: ਘਰ ਮਹਿ ਘਰੁ ਦੇਖਾਇ ਦੇਇ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥ ఆ గురుదేవుడగు జ్ఞాని, మన హృదయపు గృహ మందు దేవుని మందిరమును మనకు చూపువాడు; ਪੰਚ ਸਬਦ ਧੁਨਿਕਾਰ ਧੁਨਿ ਤਹ ਬਾਜੈ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥ ఆ ఇంటికి చేరినప్పుడు, గురువు గారి మాటలోని మోతను వింటాడు. దాని వల్ల అతనికి ఐదు రకాల వాయిద్యాల ఆర్కెస్ట్రా శ్రావ్యత వినిపిస్తుందని మరేదీ
ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸੰਤ ਜਨ ਨੀਕੇ ਜਿਨ ਮਿਲਿਆਂ ਮਨੁ ਰੰਗਿ ਰੰਗੀਤਿ ॥ దేవుని యొక్క శ్రేష్ఠమైన సాధువులు ఆశీర్వదించబడ్డారు, ఎందుకంటే వారిని కలవడం ద్వారా దేవుని ప్రేమతో ఒకరి మనస్సు నిండి ఉంటుంది. ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਹੈ ਨ ਉਤਰੈ ਕਬਹੂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥੩॥ దేవుని ప్రేమ ఎన్నడూ మసకబారదు లేదా అరిగిపోదు, మరియు ఈ ప్రేమ ద్వారా ఒకరు అతనితో ఐక్యం || 3||
ਰਾਗੁ ਕਾਨੜਾ ਚਉਪਦੇ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ గ్ కాన్రా, చౌ-పదాలు, నాలుగవ గురువు, మొదటి లయ: ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ‘శాశ్వతమైన ఉనికి’ ఉన్న దేవుడు ఒక్కడే ఉన్నాడు. విశ్వానికి సృష్టికర్త, సర్వస్వము, భయం లేకుండా, శత్రుత్వం లేకుండా, కాలంతో స్వతంత్రుడు, జనన మరణ చక్రానికి అతీతంగా, స్వీయ వెల్లడి మరియు గురువు కృప ద్వారా గ్రహించబడతారు. ਮੇਰਾ ਮਨੁ
ਰਾਗੁ ਮਲਾਰ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਨਾਮਦੇਵ ਜੀਉ ਕੀ ॥ రాగ్ మలార్, భక్తుని మాట నామ్ దేవ్ గారు: ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ఒకే నిత్య దేవుడు, సత్య గురువు కృపచేత గ్రహించబడ్డాడు: ਸੇਵੀਲੇ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ॥ మొత్తం విశ్వానికి సుస్థిరుడైన, ప్రత్యేకమైన వంశం లేని, ప్రపంచ అనుబంధాలవల్ల ప్రభావితం కాని అభిరుచి, ప్రేమతో ఉన్న గురువు అని నేను గుర్తుచేసుకున్నాను. ਭਗਤਿ ਦਾਨੁ ਦੀਜੈ ਜਾਚਹਿ ਸੰਤ ਜਨ
ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਜਾਂ ਨਿਸਿ ਮੇਲਾ ਓਥੈ ਮੰਧੁ ਕਮਾਹੀ ॥ రాత్రి సమయంలో పురుషుడు మరియు స్త్రీ కలిసినప్పుడు, వారు మాంసంతో సహజీవనం చేస్తారు. ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥ శరీరమునకు పుట్టినశరీరులయందు గర్భము దాల్చి, శరీరమునకు తోలుబొమ్మలమై యు౦డగా ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥ ఓ మత పండితుడా, మిమ్మల్ని మీరు జ్ఞాని అని పిలుచుకుంటారు, కానీ మీకు దైవజ్ఞానం
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥ శ్లోకం, మొదటి గురువు: ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਪੀੜ ॥ దేవుడు జీవరాశులను గాలి, నీరు మరియు అగ్ని వంటి మూలకాలను (ప్రాథమిక సమ్మేళనం) చొప్పించడం ద్వారా జీవులను తయారు చేశాడు; వారిలో కొందరు బాధను అనుభవిస్తారు మరియు ఇతరులు లోక ఆనందాలను అనుభవిస్తారు (వారందరి యొక్క అంశాలు ఒకేవిధంగా ఉన్నప్పటికీ). ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਇਕਿ ਦਰਿ ਰਹਨਿ ਵਜੀਰ ॥ వారిలో
ਲਿਖਿਆ ਪਲੈ ਪਾਇ ਸੋ ਸਚੁ ਜਾਣੀਐ ॥ అనుకూలమైన గమ్యంతో ఆశీర్వదించబడిన శాశ్వత దేవుడు అతనికి మాత్రమే తెలుసు. ਹੁਕਮੀ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਗਇਆ ਜਾਣੀਐ ॥ దేవుని చిత్తము చేత మానవుని విధి నిర్ణయింపబడుతుంది; అక్కడికి వెళ్తే, అతను దాని గురించి తెలుసుకుంటాడు. ਭਉਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ॥ అందువల్ల, మనం (గురు) పదం ద్వారా దేవునితో బలమైన సంబంధాన్ని పెంచుకోవాలి, ఎందుకంటే అతను మాత్రమే భయంకరమైన ప్రపంచ సముద్రం గుండా మనల్ని
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥ శ్లోకం, మొదటి గురువు: ਰਾਤੀ ਕਾਲੁ ਘਟੈ ਦਿਨਿ ਕਾਲੁ ॥ ప్రతి పగలు మరియు రాత్రి గడిచే కొద్దీ జీవిత కాల వ్యవధి తగ్గుతుంది, ਛਿਜੈ ਕਾਇਆ ਹੋਇ ਪਰਾਲੁ ॥ శరీరం అరిగిపోయి గడ్డిలా బలహీనమవుతుంది; ਵਰਤਣਿ ਵਰਤਿਆ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ॥ ప్రపంచంలో అన్ని వ్యవహారాలు శ్రేయస్సు కోసం చిక్కులుగా మారతాయి. ਭੁਲਿਆ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਤਪ ਤਾਲੁ ॥ ఈ చిక్కుల్లో కోల్పోయిన ఒకరికి, ఆరాధన
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੀਐ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥ గురువు బోధనలను అనుసరించడం ద్వారా, గురువాక్యం ద్వారా మాత్రమే, శాశ్వత దేవుని పాటలని పాడవచ్చు. ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲੇ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥੨॥ నామం పట్ల ప్రేమతో నిండిన ఓ నానక్ నిష్కల్మషంగా ఉంటారు, మరియు వారు నిత్య దేవునిలో సహజమైన సులభంగా మునిగిపోతారు. || 2|| ਪਉੜੀ ॥ పౌరీ: ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥ గురుబోధలను