ਤਾਸੁ ਪਟੰਤਰ ਨਾ ਪੁਜੈ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਪਨਿਹਾਰਿ ॥੧੫੯॥તે સ્ત્રીની બરાબરી કોઈ કરી શકતું નથી, જે પ્રભુ – ભક્તોની સેવિકા છે || ૧૫૯ || ਕਬੀਰ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਰੀ ਕਿਉ ਨਿੰਦੀਐ ਕਿਉ ਹਰਿ ਚੇਰੀ ਕਉ ਮਾਨੁ ॥કબીરજી જનતાને કહે છે કે શા માટે એક મહાન રાજાની રાણીની નિંદા કરવી જોઈએ અને સંત-મહાત્માની દાસીને શા માટે સન્માન આપવામાં
ਜਿਉ ਜਿਉ ਭਗਤਿ ਕਬੀਰ ਕੀ ਤਿਉ ਤਿਉ ਰਾਮ ਨਿਵਾਸ ॥੧੪੧॥જેમ-જેમ તે ભક્તિ-વંદના કરે છે, તેમ-તેમ તેમના મનમાં ઈશ્વર બિરાજે છે || ૧૪૧ || ਕਬੀਰ ਗਹਗਚਿ ਪਰਿਓ ਕੁਟੰਬ ਕੈ ਕਾਂਠੈ ਰਹਿ ਗਇਓ ਰਾਮੁ ॥કબીરજી કહે છે કે વ્યક્તિ આખી જીંદગી પોતાના પુત્ર, પત્ની વગેરે પરિવારમાં વ્યસ્ત રહે છે અને રામ ભજન તેના ગળામાં અટવાઈ જાય છે.
ਕਬੀਰ ਚੁਗੈ ਚਿਤਾਰੈ ਭੀ ਚੁਗੈ ਚੁਗਿ ਚੁਗਿ ਚਿਤਾਰੇ ॥હે કબીર! કુંજ દાણા ચણતા તેના બાળકોને યાદ કરે છે, વારંવાર તે તેમની યાદમાં લીન રહેછે. ਜੈਸੇ ਬਚਰਹਿ ਕੂੰਜ ਮਨ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਰੇ ॥੧੨੩॥જેમ બાળકોની યાદ કુંજના મનમાં રહે છે, તેવી જ રીતે વ્યક્તિના મનમાં માયાનો પ્રેમ રહે છે.|| ૧૨૩ || ਕਬੀਰ ਅੰਬਰ ਘਨਹਰੁ ਛਾਇਆ ਬਰਖਿ ਭਰੇ
ਆਪ ਡੁਬੇ ਚਹੁ ਬੇਦ ਮਹਿ ਚੇਲੇ ਦੀਏ ਬਹਾਇ ॥੧੦੪॥આવા ગુરુઓ પોતે ચાર વેદના અનુષ્ઠાનમાં ડૂબેલા હોય છે, તેઓ પોતાના શિષ્યોને પણ એ વિધિમાં નાખે છે.|| ૧૦૪ || ਕਬੀਰ ਜੇਤੇ ਪਾਪ ਕੀਏ ਰਾਖੇ ਤਲੈ ਦੁਰਾਇ ॥હે કબીર! વ્યક્તિ જે પણ પાપકર્મ કરે છે, તેને તે લોકોથી પોતાના હૃદયમાં છુપાવીને રાખે છે. ਪਰਗਟ ਭਏ ਨਿਦਾਨ ਸਭ ਜਬ
ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥Gudjri M. 5 ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪਨਾ ਦਰਸੁ ਦੀਜੈ ਜਸੁ ਗਾਵਉ ਨਿਸਿ ਅਰੁ ਭੋਰ ॥Set barmherzig, o mein Herr, gewahre mir deinen Anblick (deine Vision), ਕੇਸ ਸੰਗਿ ਦਾਸ ਪਗ ਝਾਰਉ ਇਹੈ ਮਨੋਰਥ ਮੋਰ ॥੧॥Damit ich deine Lobgesänge singe. Tag und Nacht. Deine Lotus-Füße mit meinem Haar abwische: dies ist mein Verlangen. (1) ਠਾਕੁਰ
ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਪੰਖੀ ਭਇਓ ਉਡਿ ਉਡਿ ਦਹ ਦਿਸ ਜਾਇ ॥હે કબીર! મન પંખી બની ગયું છે, જે દસ દિશાઓમાં ઉડે છે. ਜੋ ਜੈਸੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਤੈਸੋ ਫਲੁ ਖਾਇ ॥੮੬॥તેને જે પ્રકારનો સંગ મળે છે, તે જ અશુભ ફળ ખાય છે. ||૮૬|| ਕਬੀਰ ਜਾ ਕਉ ਖੋਜਤੇ ਪਾਇਓ ਸੋਈ ਠਉਰੁ ॥કબીરજી કહે છે – તેને તે
ਗਿਆਨੁ ਨ ਗਲੀਈ ਢੂਢੀਐ ਕਥਨਾ ਕਰੜਾ ਸਾਰੁ ॥Aber der Körper, den man mit diesen Zierden schmückt, wird zum Staub eines Tages. Man kann die Weisheit nicht durch bloße Plauderei gewinnen. Es ist sehr schwer sogar davon zu reden. ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਹੋਰ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥Man bekommt die göttliche Weisheit durch die Gnade des
ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਉਣੁ ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਾਣੀ ॥Wunder bar ist die Luft, wunderbar ist das Wasser, ਵਿਸਮਾਦੁ ਅਗਨੀ ਖੇਡਹਿ ਵਿਡਾਣੀ ॥Wunderbar ist das Feuer, das soviel wunderbare Erscheinungen treibt. ਵਿਸਮਾਦੁ ਧਰਤੀ ਵਿਸਮਾਦੁ ਖਾਣੀ ॥Wunderbar ist die Erde, wunderbar sind die vier Quellen von Schöpfung. ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਾਦਿ ਲਗਹਿ ਪਰਾਣੀ ॥Wunderbar ist das Vergnügen, mit dem die Menschen sich verbinden.
ਮਹਲਾ ੨ ॥M. 2 ਜੇ ਸਉ ਚੰਦਾ ਉਗਵਹਿ ਸੂਰਜ ਚੜਹਿ ਹਜਾਰ ॥Selbst wenn wären es Hunderte von Monden, und Tausende von Sonnen wären, ਏਤੇ ਚਾਨਣ ਹੋਦਿਆਂ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰ ॥੨॥Trotz allem Licht, ohne den Guru, existiert immer die Dunkelheit. (2) ਮਃ ੧ ॥M. 1 ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਨ ਚੇਤਨੀ ਮਨਿ ਆਪਣੈ ਸੁਚੇਤ ॥Diejenigen, die auf
ਜਨਮ ਮਰਣ ਅਨੇਕ ਬੀਤੇ ਪ੍ਰਿਅ ਸੰਗ ਬਿਨੁ ਕਛੁ ਨਹ ਗਤੇ ॥Die Tage vergehen und ohne den Herrn verdirbt Sich das Leben. Komme mir begegnen, o barmherziger Herr. Ich bin durch so viel Geburten und Tode verlaufen. ਕੁਲ ਰੂਪ ਧੂਪ ਗਿਆਨਹੀਨੀ ਤੁਝ ਬਿਨਾ ਮੋਹਿ ਕਵਨ ਮਾਤ ॥Ich bin durch so viel Geburten und Tode verlaufen. Man