ਨਟ ਮਹਲਾ ੫ ॥નટ મહેલ ૫॥ ਹਉ ਵਾਰਿ ਵਾਰਿ ਜਾਉ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥હે પરમ-પરમાત્મા! હું તારા પર વારંવાર બલિહાર જાવ છું ॥૧॥વિરામ॥ ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨ ਤੁਮ ਪੂਰਨ ਦਾਤੇ ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਦਇਆਲ ॥੧॥હે દીનાનાથ, હે દયાના સમુદ્ર! હું તો ગુણવિહીન છું, પરંતુ તું પૂર્ણ દાતા છે ॥૧॥ ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੋਵਤ ਜਾਗਤ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਧਨ ਮਾਲ
ਖੁਲੇ ਭ੍ਰਮ ਭੀਤਿ ਮਿਲੇ ਗੋਪਾਲਾ ਹੀਰੈ ਬੇਧੇ ਹੀਰ ॥પ્રભુના મળવાથી ભ્રમણા દરવાજા ખુલી ગયા છે, નામરૂપી હીરાએ મનરૂપી હીરાને ભેદી દીધો છે. ਬਿਸਮ ਭਏ ਨਾਨਕ ਜਸੁ ਗਾਵਤ ਠਾਕੁਰ ਗੁਨੀ ਗਹੀਰ ॥੨॥੨॥੩॥હે નાનક! ગુણોના ગાઢ સાગર ઠાકોરનું યશગાન કરી આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો છું ॥૨॥૨॥૩॥ ਨਟ ਮਹਲਾ ੫ ॥નટ મહેલ ૫॥ ਅਪਨਾ ਜਨੁ ਆਪਹਿ ਆਪਿ ਉਧਾਰਿਓ ॥પરમાત્માએ
ਹਰਿ ਹੋ ਹੋ ਹੋ ਮੇਲਿ ਨਿਹਾਲ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥હે હરિ! જે તેનાથી મારો મેળાપ થઈ જાય તો હું આનંદિત થઈ જાવ ॥૧॥વિરામ॥ ਹਰਿ ਕਾ ਮਾਰਗੁ ਗੁਰ ਸੰਤਿ ਬਤਾਇਓ ਗੁਰਿ ਚਾਲ ਦਿਖਾਈ ਹਰਿ ਚਾਲ ॥ગુરુ-સંતે મને મિલનનો રસ્તો બતાવી દીધો છે અને તેણે મને માર્ગદર્શન કરી દીધું છે. ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਚੁਕਾਵਹੁ ਮੇਰੇ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਨਿਹਕਪਟ ਕਮਾਵਹੁ ਹਰਿ
ਹਰਿ ਤੁਮ ਵਡ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਸੁਆਮੀ ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਹਰਿ ਰੁੜਣੇ ॥હે હરિ! તું અગમ્ય અગોચર તેમજ મહાન છે, બધા જીવ સુંદર પરમાત્માનું જ મનન કરે છે. ਜਿਨ ਕਉ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਰੇ ਵਡ ਕਟਾਖ ਹੈ ਤੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਿਮਰਣੇ ॥੧॥જેના પર તારી કૃપા-દ્રષ્ટિ થઈ જાય છે, તે ગુરુમુખ તારું જ સ્મરણ કરતો રહે છે ॥૧॥ ਇਹੁ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਓ ਹਮ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਨ ਪਖੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ગુરુની કૃપાથી હરિ-નામનું ધ્યાન કર્યું છે, હવે તો અમે સદ્દગુરૂની ચારણ-સેવામાં જ લીન રહીએ છીએ ॥૧॥વિરામ॥ ਊਤਮ ਜਗੰਨਾਥ ਜਗਦੀਸੁਰ ਹਮ ਪਾਪੀ ਸਰਨਿ ਰਖੇ ॥હે જગન્નાથ, હે જગદીશ્વર! તું મહાન છે, જે મને પાપીને પોતાના ચરણોમાં રાખ્યો છે. ਤੁਮ ਵਡ ਪੁਰਖ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਹਰਿ
ਰਾਗੁ ਨਟ ਨਾਰਾਇਨ ਮਹਲਾ ੪રાગ નટ નારાયણ મહેલ ૪ ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥એક શાશ્વત પરમાત્મા છે જે બધી જગ્યાએ વ્યાપ્ત છે ભય રહિત છે વેર હિત છે જેનું સ્વરૂપ કાળથી પરે છે, જે યોનિઓમાં નથી ભટકતો જેનો પ્રકાશ તેની મેળાએ છે અને જે સદગુરૂની કૃપાથી મળે
ਦੇਵ ਸੰਸੈ ਗਾਂਠਿ ਨ ਛੂਟੈ ॥હે પ્રભુ! મનમાંથી શંકાની ગાંઠ ખુલતી નથી, ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਾਇਆ ਮਦ ਮਤਸਰ ਇਨ ਪੰਚਹੁ ਮਿਲਿ ਲੂਟੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥પરંતુ વાસના, ક્રોધ, માયા, અભિમાન તેમજ ઈર્ષ્યા – આ પાંચેય મળીને શુભ ગુણોને લૂંટી લીધા છે ॥૧॥વિરામ॥ ਹਮ ਬਡ ਕਬਿ ਕੁਲੀਨ ਹਮ ਪੰਡਿਤ ਹਮ ਜੋਗੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ॥અમારી આ બુદ્ધિ ક્યારેય નાશ થતી
ਅਖੰਡ ਮੰਡਲ ਨਿਰੰਕਾਰ ਮਹਿ ਅਨਹਦ ਬੇਨੁ ਬਜਾਵਉਗੋ ॥੧॥પરંતુ અખંડ મહેલ નિરાકારમાં પ્રવૃત થઈને અનાહત વીણા વગાડતો રહીશ ॥૧॥ ਬੈਰਾਗੀ ਰਾਮਹਿ ਗਾਵਉਗੋ ॥હું વેરાગી બનીને રામનું ગુણગાન કરીશ અને ਸਬਦਿ ਅਤੀਤ ਅਨਾਹਦਿ ਰਾਤਾ ਆਕੁਲ ਕੈ ਘਰਿ ਜਾਉਗੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥શબ્દનો ભૂતકાળ અનાહદ ધ્વનિમાં રત થઈને પરમાત્માના ઘરે જઈશ ॥૧॥વિરામ॥ ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਅਉਰੁ ਸੁਖਮਨਾ ਪਉਨੈ ਬੰਧਿ ਰਹਾਉਗੋ
ਜਬ ਨਖ ਸਿਖ ਇਹੁ ਮਨੁ ਚੀਨੑਾ ॥જ્યારે નખશિખ સુધી મનને ઓળખી લીધું તો ਤਬ ਅੰਤਰਿ ਮਜਨੁ ਕੀਨਾ੍ ॥੧॥અંતર્મનમાં તીર્થ-સ્નાન કરી લીધું ॥૧॥ ਪਵਨਪਤਿ ਉਨਮਨਿ ਰਹਨੁ ਖਰਾ ॥પ્રાણોના પતિ મનને તરુણાવસ્થામાં રહેવું જ સારું છે, ਨਹੀ ਮਿਰਤੁ ਨ ਜਨਮੁ ਜਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ત્યારથી આ સ્થિતિમાં ન મૃત્યુ થાય છે, ન જન્મ થાય છે અને ન તો
ਗੋਬਿੰਦ ਹਮ ਐਸੇ ਅਪਰਾਧੀ ॥હે ગોવિંદ! અમે જીવ આવા ગુનેગાર છીએ, ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਥਾ ਦੀਆ ਤਿਸ ਕੀ ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਨਹੀ ਸਾਧੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥જે પ્રભુએ પ્રાણ, શરીર આપ્યા હતા, તેની ક્યારેય પ્રેમ-ભક્તિ કરી નથી ॥૧॥વિરામ॥ ਪਰ ਧਨ ਪਰ ਤਨ ਪਰ ਤੀ ਨਿੰਦਾ ਪਰ ਅਪਬਾਦੁ ਨ ਛੂਟੈ ॥પારકા ધનની લાલચ, પારકી નારીની કામના, પારકી